چيستي و اركان خصيصه ي قطع رحم و انواع آن

صله در لغت به معناي : احسان ، دوستي و ارتباط آمده و مراد از (( رحم )) خويشاوندان و بستگان و به عبارت ديگر محبت و سلوك داشتن با خويشان و نزديكان است . قطع رحم عبارت است از آزردن و رنجاندن خويشان و بستگان و نزديكان ، و ياري نكردن و غمخواري ننمودن با آنان در مال و آسايش و خيرات دنيوي در حالي كه به آن محتاج باشند . و سبب و باعث آن يا عدوات است يا بخل و خسّت . ظاهرا بين قطع و صله ي رحم حالت واسطه اي وجود دارد ، زيرا هر احساني ، ولو خويشاوند وي بدان محتاج نيست و خود او به آن نيازمند است ، صله ناميده مي شود و حال آنكه عدم اين احسان قطع رحم نيست. بدترين نوع قطع رحم عاق والدين است به طوري كه پيغمبر - صلّى اللّه عليه و آله - فرمود كه: «جميع مسلمين در روز قيامت مرا خواهند ديد، مگر عاق والدين، و شراب خوار، و كسى كه نام مرا بشنود و صلوات بر من نفرستد». و همين قدر از براى عاق والدين كافى است كه: پيغمبر خدا بر او نفرين كرد و فرمود: «هر كه پدر و مادر، يا يكى از آنها را ادراك كند، و او را از خود راضى نسازد هرگز آمرزيده مباد. جبرئيل بر نفرين آن حضرت آمين گفت». در مكاتبه منسوب به امير المؤمنين (ع) به عمال خود چنين است: «مروا الاقارب ان يتزاوروا و لا يتجاوروا». مرحوم نراقى در معراج السعاده در شرح اين جمله چنين مى‌نويسد: امر كنيد خويشاوندان را كه به ديدن يك ديگر روند اما باهم همسايگى نكنند، چه همسايگى باعث بغض و حسد و قطع رحم گردد.