مباني حكمت نوصدرايي در تبيين رابطه‌ انسان و ماوراء الهي

عنوان به زبان ديگر

No English title

پديد آورندگان

ساعدي، مني جامعه المصطفي العالميه، مجتمع آموزش عالي بنت الهدي , ارجمندفر، سعيد جامعه المصطفي العالميه، مجتمع آموزش عالي بنت الهدي

تعداد صفحه

17

از صفحه

57

از صفحه (ادامه)

0

تا صفحه

73

تا صفحه(ادامه)

0

كليدواژه

انسان , حكمت , نوصدرايي , ماورا , رابطه انسان و ماوراي الهي , مباني حكمت نوصدرايي

چكيده فارسي

انسان برترين مخلوق خداوند و موجودي با دو بعد مادي و معنوي است. بعد روحاني او قابليت رشد، تعالي و رسيدن به كمال مطلوب را دارد. رسيدن انسان به كمالي كه خداوند برايش در نظر گرفته است در گرو ميزان معرفت و شناخت انسان از خداست. انسان براي شناخت خداوند بايد عالم غيب و ماورا را بشناسد. بر اساس فلسفه نوصدرايي انسان هميشه در حال حركت و خروج از قوه به فعل است به گونه اي كه اگر حركت صعودي خود را ادامه دهد به تمام جهان و موجودات آن عالم ميشود. باور و عدم باور به ماوراي الهي تأثير مستقيمي در شكل گيري عقايد و باورهاي انساني و تعالي او دارد. به همين دليل پژوهش حاضر با روش توصيفي-تحليلي و با استفاده از منابع كتابخانه اي مباني حكمت نوصدرايي را در تحليل رابطه انسان و ماوراي الهي بررسي ميكند.

چكيده لاتين

No English abstract

سال انتشار

1399

عنوان نشريه

كلام حكمت

فايل PDF

8957582