مروري روايي بر چارچوب‌ها، چالش‌ها و كاربردهاي قابليت ‌همكاري در سلامت الكترونيك

مقدمه: سيستم‌هاي اطلاعات سلامت (Health Information System) HIS يكپارچه، براي دستيابي به اهداف ملي و بين‌المللي در سلامت و توسعه ضروري هستند؛ كه به دليل تنوع و ناهمگوني، با مشكلات قابليت‌همكاري مواجه هستند. قابليت‌همكاري به عنوان مشخصه ‌كليدي اشتراك‌گذاري داده‌ها و پيش‌نياز اصلي يكپارچگي، موجب تصميم‌گيري به‌موقع ارائه‌دهندگان مراقبت بهداشتي براي تشخيص، درمان، اقدام و مراقبت از بيمار مي‌شود؛ لذا اين پژوهش سعي دارد يك دسته‌بندي از مفاهيم قابليت‌همكاري در سلامت الكترونيك را ارائه دهد. روش: اين پژوهش يك مطالعه مروري-روايي جهت دسته‌بندي مفاهيم قابليت‌همكاري در سلامت الكترونيك است. بدين‌منظور پايگاه‌هاي اطلاعاتيScopus ،Google scholar ، PubMed، Science Direct و IEEE با كليدواژه‌هاي “Interoperability framework” و “Integration” با تركيب AND به همراه “E-Health” مورد جستجو قرار گرفتند. از اين‌رو همه مطالعاتي كه به مفاهيم قابليت‌همكاري اشاره داشتند، انتخاب شدند. نتايج: نتيجه جستجو در پايگاه‌هاي اطلاعاتي مذكور 304 مطالعه بود كه با حذف مقالات تكراري، خارج از دسترس و غير مرتبط، فقط 40 مطالعه مورد بررسي قرار گرفت و منجر به دسته‌بندي موضوعات مرتبط با مفاهيم قابليت‌همكاري در شش‌محور (ابعاد، سطوح، موانع، يكپارچگي، معماري و اندازه‌گيري) شد. در نهايت كاربردها و چالش‌هاي آن نيز به صورت مروري- روايي تشريح گرديد. نتيجه‌گيري: به دليل ماهيت نظام سلامت، يكپارچگي و هوشمندي در اين حوزه از اهميت زيادي برخوردار است؛ بنابراين براي تسهيل تبادل اطلاعات و استفاده سيستم‌هاي اطلاعات سلامت از خدمات يكديگر، توجه به دسته‌بندي ارائه شده، تأثير انكارناپذير و همچنين نقش مهمي كه در يكپارچگي و هوشمندي محيط دارد، مي‌تواند موجب افزايش بهره‌وري و اثربخشي در كيفيت ارائه خدمات مراقبت بهداشتي ‌شود.