الگوي داده بنياد برساخت اميد اجتماعي در رسانه ملي

اميد در دنياي مدرن را مي‌توان يكي از مسائل مهم در حوزه علوم اجتماعي تلقي كرد. اهميت اين موضوع زماني بيشتر خود را نشان مي‌دهدكه مفهوم پيش گفته شده نه به طور مجرد و تنها بلكه در تناسب با رسانه‌ها مورد واكاوي قرار گيرد. هدف پژوهش حاضر واكاوي بستر‌هاي رشد اميد اجتماعي در رسانه ملي بود. روش‌شناسي حاكم بر اين پژوهش كيفي و رويكرد آن نظريه زمينه‌اي است. جامعه‌ هدف، 21 نفر از مديران رسانه ملي كشور و شبكه‌هاي استاني (تهران و ايلام) بودند كه با استفاد از نمونه‌گيري نظري و هدفمند، براي مصاحبه عميق انتخاب شدند و فرايند نمونه‌گيري تا مرحله اشباع كامل اطلاعات ادامه يافت. داده‌هاي به دست آمده پس از تبديل به متن با استفاده از كد‌گذاري باز، محوري و گزينشي مورد تحليل قرار گرفتند كه نتايج حاصل از آن در قالب 12 مقوله اصلي و 1 مقوله هسته به همراه خط داستان و مدل پاردايمي ارائه شد. نتايج به دست آمده نشان دهنده آن بود كه «اميد اجتماعي رسانه‌محور» به عنوان پديده مركزي پژوهش به دنبال مجموعه‌اي شرايط عِلي، از جمله عملكرد‌هاي تخصصي دررسانه، توسعه كيفي برنامه‌ها، بازتعريف شادي در رسانه، بسط آگاهي اجتماعي، ارائه درك مشترك از اهداف، حمايت از خانواده‌ها به همراه مجموعه‌اي از شرايط زمينه‌اي و مداخله‌گر برساخته مي‌شود. اميد اجتماعي برساخته شده، حامل استراتژي‌هايي چون اقدامات ترميمي از سوي رسانه ملي بوده و به دنبال خود پيامد‌هايي نظير توسعه و اعتمادآفريني و رشد و توسعه فردي را به همراه دارد. مدل پارادايمي و خط داستان درك بهتري از نتايج فوق بدست مي‌دهند.