بررسي تأثير روش‌هاي مهندسي‌ اجتماعي بر آسيب‌پذيري كاركنان (نمونه موردي: كارمندان شهرداري تهران)

مهندسي‌اجتماعي هنر فريب انسانها به گونه‌اي است كه بدون استفاده از زور و تهديد، اقدامي را انجام دهند يا اطلاعاتي را ارائه دهند كه مورد نظر مهندس‌اجتماعي است. مهندس‌اجتماعي مي‌تواند منافع شخصي،سازماني يا ملّي را تهديد كند. هكرها، كلاهبرداران، جاسوسان، خرابكاران و ... همگي از مهندسي‌اجتماعي براي پيشبرد اهدافشان بهره مي‌برند. مهندس‌اجتماعي از تكنيكهاي مختلفي بهره مي‌برد. در اين تحقيق به تأثير اين روشها بر آسيب‌پذيري كاركنان پرداختيم و از روش تركيبي(كيفي و كمّي) براي سنجش اين تأثير استفاده شد. ابتدا تكنيكهاي مختلف مهندسي‌اجتماعي با بهره‌برداري از مرور تحقيقات صورت‌گرفته قبلي و استفاده از نظرات كارشناسان حوزه مهندسي‌اجتماعي احصاء‌ گرديد و تكنيكهاي مختلف در انواع فني،اجتماعي، فيزيكي و فني-اجتماعي دسته‌بندي‌ شدند. سپس در مرحله كمّي با ايجاد گويه‌هاي مختلف در قالب طيف ليكرت و ارائه پرسشنامه به جامعه هدف(كارمندان شهرداري تهران)، ميزان آسيب‌پذيري افراد نسبت به هركدام از تكنيكها به دست آمده و در نهايت با ميانگين‌گيري از پاسخ‌هاي ارائه شده ميزان آسيب‌پذيري كل افراد نسبت به انواع تكنيكهاي مهندسي‌اجتماعي حاصل شد. مشخص شد آسيب‌پذيري جامعه هدف به ترتيب نسبت به تكنيكهاي فني، اجتماعي، فني،اجتماعي و فيزيكي بيشتر است. جهت پيشگيري از وقوع مهندسي‌اجتماعي نيز راهكارهاي انسان‌محور و فناوري‌محور پيشنهاد شد.