تأثير اجراي شيوه نامه تغيير يافته اخلاق و منش حرفه‌اي‌ دستياران بر اجراي پروتكل‌هاي بيمارستاني و رفتار دستياران

سابقه و هدف: رفتار حرفه اي دستياران نقش بسيار مهمي در ارتقاي عملكرد بيمارستان و ميزان رضايت بيماران دارد. در اين مطالعه ما با تغيير در روش ارزيابي رفتار حرفه اي دستياران به بررسي ميزان تغيير در پايبندي دستياران به پروتكل ها و همچنين ميزان رضايت بيماران پرداختيم. روش كار: در اين مطالعه مشاهده اي كه به روش قبل و بعد طراحي و اجرا شد 384 نفر از دستياران تخصصي در بيمارستان امام حسين (ع) وارد مطالعه شدند. ارزيابي عملكرد دستياران در دو بازه زماني پنج ماهه متوالي ابتدا برمبناي پرسشنامه ارزشيابي رفتار حرفه اي دستياران ابلاغ شده توسط وزارت بهداشت و سپس بر مبناي پروتكل جديد اخلاق حرفه اي دستياران انجام شد. همزمان ميزان اجراي پروتكل هاي بيمارستاني نيز در هر بازه زماني ارزيابي شد. اطلاعات توسط نرم افزار SPSS تجزيه و تحليل شد. براي توصيف داده ها از شاخص هاي ميانگين و ميانه و براي تحليل داده ها از آزمون هاي ويلكاكسون و مك نمار استفاده شد. يافته ها: حضور دستياران در كنفرانس هاي بيمارستاني در مدت مشابه از 1038 نفر به 1669 نفر در دور دوم مطالعه افزايش يافت (P 0.001). رعايت ضوابط شرعي و اخلاقي در معاينه و اقدامات درماني در بيماران سرپايي از 79/6درصد به 90/7درصد افزايش يافت كه معنادار بود. ( P =0/016) قبل از اجراي پروتكل جديد 81/51 درصد از مشاوره هاي غير اورژانس كمتر از 24 ساعت انجام مي شد كه بعد از اجراي طرح اين نسبت به 90/84درصد ارتقا يافت. (P 0.032) شاخص ميزان تعيين تكليف بيماران در اورژانس رشد قابل قبولي پيدا كرد. شاخص هايي در رابطه با بيماران سرپايي مانند شيوه برخورد پزشك معالج و توجه كافي به بيمار بهبود داشت. همچنين در بيماران بستري شاخص هايي مانند رعايت ضوابط شرعي در معاينه و اقدامات درماني ارتقا يافته بود، اما اين بهبود ها معنادار نبود. نتيجه گيري: به نظر مي رسد كه شيوه نامه تغيير يافته سبب ارتقاي اخلاق و منش حرفه اي دستياران مي شود. توصيه به انجام تحقيق مشابه در ساير دانشگاه ها مي شود و در اين راستا به نظر مي رسد تغيير در شاخص هاي ارزيابي و همچنين اختصاص بخشي از ارزيابي ها به معاونت آموزش بيمارستان ها مي تواند در بهبود سطح رضايتمندي بيماران و پايبندي بيشتر دستياران به موازين اخلاقي تاثير گذار باشد.