بازخواني انتقادي رويكرد ‌ فرديد به انقلاب اسلامي

هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسي و نقد ديدگاه‌هاي مدرنيته‌ستيزانه سيداحمدفرديد به‌عنوان يكي از چهره‌هاي مهم روشنفكري معاصر ايران است كه در خصوص نسبت ميان انقلاب اسلامي با مدرنيته براساس يك روايت هايدگري مطرح شده است. كه در آن سعي شده تا تفسير جديدي از انقلاب اسلامي به‌عنوان يك تحول هستي‌شناختي در مواجهه با نيست‌انگاري مدرن ارائه شود. مسئله اصلي پژوهش اين است كه انقلاب اسلامي چه جايگاهي در انديشه فرديد داشت؟ و تحليل فرديد از انقلاب اسلامي تا چه اندازه با واقعيت‌هاي تاريخي انقلاب و پس از آن همخواني دارد؟ روش‌شناسي پژوهش: اين پژوهش با استفاده از روش تحليلي- انتقادي مي‌خواهد ضمن تحليل شاخصه‌هاي اصلي رويكرد هايدگري فرديد در مواجهه با انقلاب اسلامي به ارزيابي و نقد سويه‌هاي انتقادي و ايجابي آن بپردازد. يافته‌ها: توجه به كاستي‌هاي تحليل وي شامل توجه صرفش به سويه‌هاي ضدمدرن انقلاب اسلامي و عدم توجه به جنبه‌هاي مدرن در تكوين اين پديده و همچنين تأكيد شديد به تقابل انقلاب با ارزش‌هاي مدرن و ناديده‌انگاري نقش و سهم ساير عوامل در شكل‌گيري و تكوين انقلاب از مهم‌ترين يافته‌هاي اين پژوهش است. نتيجه‌گيري: نتيجه كلي اين پژوهش نشان‌گر آن است كه نظريه هايدگري فرديد در خصوص انقلاب اسلامي ضمن ارائه رويكرد و چشم‌اندازي هستي‌شناختي به مطالعه انقلاب اسلامي ايران قادر به ترسيم سيماي كاملي از انقلاب اسلامي با توجه به ابعاد مختلف سياسي، فرهنگي، اجتماعي و اقتصادي آن نيست و صرفاً سعي دارد تا با پررنگ كردن جنبه‌هاي ضدمدرن انقلاب برخي از ابعاد ديگر آن را ناديده بگيرد.