سناريوهاي حكمراني امنيتي در ج.ا.ايران در افق 1404

هدف: هدف اين مقاله شناخت سناريوهاي حكمراني امنيتي در جمهوري اسلامي ايران در افق 1404 است. روش‌شناسي پژوهش: در راستاي نيل به اين هدف، نويسنده 39 روند و 8 پيشران‌ (عدالت، پاسخگويي، اصلاح سياستگذاري، سرمايه اجتماعي، فرهنگ اعتراض، كنترل فضاي مجازي، اقدامات و نفوذ دشمن، تنظيم‌گري) را با بررسي متون و ادبيات موجود، شناسايي نمود و آنها را با تهيه پرسشنامه‌هاي محقق‌ساخت و توزيع آن بين 15 خبره متخصص و تحليل داده‌هاي گردآوري ‌شده با استفاده از نرم‌افزار SPSS اعتبارسنجي كرد. در گام بعدي با بهره‌گيري از نرم‌افزارهاي ميك‌مك، عوامل تأثيرگذار و تأثيرپذير را مشخص و با استفاده از نرم‌افزار سناريو ويزارد، سناريوهاي باورپذير و محتمل را شناسايي كرد. يافته‌ها: خروجي داده‌هاي گردآوري‌ شده از جامعه نمونه اين تحقيق بيانگر وجود چهار سناريوي «حكمراني امنيتي كارآمد، ناقص، ناقص‌تر و بد» است كه متناسب با عملكردها، مي‌توانند شكل بگيرند. نتيجه‌گيري: رسيدن به حكمراني امنيتي كارآمد، نيازمند «تصميمات نرم ولي دشوار» است. از الزامات حكمراني امنيتي به‌ويژه در دهه‌ي آينده، مشاركت و همكاري اثرگذار مردم در اين فرايند است كه اين مهم در گرو، نفي تصدي‌گري حكومت است. دولت‌هاي تنظيم‌گر و ريل‌گذار، در حكمراني امنيتي موفق‌تر خواهند بود. «دكترين مردمي‌سازي امنيت»، بهترين آموزه براي حكمراني امنيتي بوده و عالي‌ترين سطح «امنيت» و بالاترين حد «رضايت» را ايجاد مي‌نمايد.