مؤلفه‌هاي سياست اخلاقي در مديران سياسي؛ مطالعه موردي آيت الله مهدوي كني در مواجهه با پنج گروه خاص

هدف: سياست اخلاقي از مؤلفه‌هايي برخوردار است كه در مديران سياسي يك نظام همچون جمهوري اسلامي ظهور و بروز دارد. چرا كه سياست، حوزه بسيار حساس و آفت‌خيزي است و امكان گرفتاري در دام‌هاي اخلاقي در آن به‌شدت محسوس است. آيت‌الله مهدوي‌كني يكي از مديراني به‌شمار مي‌رود كه به‌مثابه يك عالم وارسته ديني، درجات اجتهاد را گذرانده و با ورود به سياست، توانسته به درستي در اين راه گام بردارد. هدف اصلي مقاله اين است كه مؤلفه‌هاي سياست اخلاقي در نظر و عمل آيت‌الله مهدوي‌كني در مواجهه با 5 گروه مخالفان، دوستان، دشمنان، خود و عموم مردم را به‌دست آورد. روش‌شناسي پژوهش: نگارندگان با استفاده از روش تحليل مضمون منابع موجود در مورد آيت‌الله مهدوي كني تلاش كردند تا از رهرو اين تحليل‌ها، مؤلفه‌هاي سياست اخلاقي آيت‌الله مهدوي‌كني را در مواجهه با اين پنج گروه استخراج كنند. يافته‌ها: عبارتند از مؤلفه‌هايي همچون اولويت و منافع اسلام و نظام در همه حال، ولايتمداري، تكليف‌گرايي، قانون‌مداري، شرع‌محوري، رعايت انصاف در موضع‌گيري‌هاي سياسي، رعايت تقوا در موضع‌گيري‌هاي سياسي، رعايت ادب در موضع‌گيري‌هاي سياسي، نتيجه محوري در مسائل سياسي و اجتماعي به جاي نيت خواني، وحدت روحانيت، مدارا كردن، انقلابي‌گري، عدم تمايل به پست و مقام، تفكر غيرجناحي، رعايت اخلاق در انتخابات‌ها، اخلاص، رعايت اعتدال و دوري از افراط و تفريط، جذب حداكثري، مردمي بودن و تمايل به گمنامي؛ همچنين هر كدام از اين دلالت‌ها در گروه‌هاي 5 گانه در ذيل يك مفهوم قرار گرفته است كه اين مفاهيم عبارتند از حق‌مداري، ثبات و استمرار روحانيت، دين محوري، تكليف‌گرايي، توصيه و نصيحت. نتيجه‌گيري: آيت الله مهدوي كني در طول دوران حيات خود مانند سياستمداري حركت نمودند كه متناسب با چارچوب‌هاي اخلاقي عمل‌ مي‌كردند و هيچ‌گاه از اين چارچوب‌ها در ميدان سياست عبور نكردند.