بهسازي خاك‌هاي ريزدانه منطقه فولاد مباركه جهت استفاده در راه‌سازي با استفاده از سرباره‌هاي فولادي

بهسازي خواص فيزيكي خاك با استفاده از ضايعات صنعتي، همواره مورد توجه محققان بوده و اهميت آن وقتي بيشتر مي‌شود كه انباشت حجم عظيم خاك قرضه حاصل از توسعۀ پروژه‌هاي عمراني به دليل ويژگي‌هاي مهندسي نامناسب جهت استفاده مجدد در پروژه‌هاي عمراني؛ مشكلات زيادي را ايجاد كند. از طرفي با توجه به اين كه ايران يكي از قطب‌هاي توليد فولاد است و سالانه حجم عظيمي از سرباره‌ كوره‌هاي فولادي در اين كشور توليد و انباشت مي‌شود، لازم است براي بازيافت بهينه اين پسماندها، تحقيقات جامعي در حوزه‌هاي مختلف علوم و صنعت انجام شود. يكي از موارد هدف براي استفاده بهينه اين پسماندها، به كار گيري آنها در بهسازي خاك جهت استفاده در راهسازي است. در تحقيق حاضر، بهسازي خاك ريزدانۀ انباشت شده منطقه فولاد مباركه با استفاده از سرباره‌هاي فولادي فرآوري شده در اندازۀ 0 تا 25 ميلي متر، جهت استفاده در راه‌سازي مورد بررسي قرار گرفته است. ويژگي‌هاي مهندسي خاك قرضۀ موجود در كارخانه فولاد مباركه(ناحيۀ سبا) شامل حدرواني و شاخص خميري، دانه‌بندي و طبقه‌بندي، بعد از نمونه‌برداري از قسمت‌هاي مختلف، آماده‌سازي و انجام آزمايش در آزمايشگاه، مورد بررسي اوليه قرار گرفت كه با توجه به الزامات نشريه‌هاي راه‌سازي، خاك نامناسب براي استفاده تشخيص داده شد. سرانجام با انجام مرحله به مرحله آزمايشات، اقدام به اصلاح ويژگي‌هاي مهندسي خاك با استفاده از درصدهاي مختلف سرباره فولادي تا رسيدن به مخلوط مناسب جهت استفاده در راهسازي و مقايسه ويژگي‌هاي ژئوتكنيك شامل نسبت باربري كاليفرنيا (CBR) و مقاومت برشي در خاك و نمونه هاي مخلوط خاك و سرباره، گرديد.