ارايه مدل تأثير مديريت منابع انساني سبز بر پايداري سازماني با توجه به نقش ميانجي فرهنگ خدمت و انگيزش در كاركنان سازمان‌هاي ورزشي استان فارس

مقدمه: هدف از انجام پژوهش حاضر، ارايه مدل تأثير مديريت منابع انساني سبز بر پايداري سازماني با توجه به نقش ميانجي فرهنگ خدمت و انگيزش در كاركنان سازمان‌هاي ورزشي استان فارس بود. روش‌ها: اين مطالعه از نظر هدف، كاربردي و از حيث شيوه جمع‌آوري داده‌ها، توصيفي- پيمايشي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري تحقيق را كاركنان سازمان‌هاي ورزشي استان فارس (4047 نفر) تشكيل داد. 395 نفر به روش نمونه‌گيري طبقه‌اي با استفاده از روش Cochran انتخاب شدند. اطلاعات با استفاده از پرسش‌نامه‌هاي‌ استاندارد مديريت منابع سازماني Sakhavalkar و Tadani، پايداري سازماني Karkolian و همكاران، انگيزش‌ Hockman و Oldham و فرهنگ خدمت دانايي‌فر جمع‌آوري گرديد. روايي صوري و محتوايي پرسش‌نامه طراحي شده توسط استادان متخصص اين حوزه و پايايي آن نيز با استفاده از ضريب Cronbach´s alpha براي پرسش‌نامه‌هاي مديريت منابع سبز، پايداري سازماني، انگيزش و فرهنگ خدمت به ترتيب با مقادير 0.86، 0.78، 0.85 و 0.96 تأييد شد. داده‌ها با استفاده از روش معادلات ساختاري (Structural equation modeling يا SEM) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: استانداردهاي منابع انساني سبز با ضريب مسير 0.364، بر پايداري تأثير داشت. همچنين، متغير فرهنگ خدمت با ضريب مسير 0.408، نقش ميانجي را در رابطه منابع انساني سبز و پايداري نشان داد و متغير انگيزش نقش معني‌داري نداشت. نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج پژوهش حاضر، مي‌توان گفت كه به كارگيري مديريت منابع انساني سبز در بخش ورزش قابل پياده‌سازي است و بايد به جنبه‌هاي مختلف آن مانند فرهنگ خدمت و انگيزش كاركنان توجه جدي كرد تا از طريق توسعه پايدار، سازمان‌هاي ورزشي تقويت شوند.