تأثير توسعه مالي بر تنوع صادرات در كشورهاي منتخب در حال‌توسعه

هدف: هدف از مطالعه حاضر شناسايي عوامل تعيين كننده و مؤثر بر تنوع صادرات در كشورهاي در حال توسعه است از آنجا كه در چند دهه گذشته تأثير مثبت تنوع صادرات بر رشد و بهر‌ه‌وري كل عوامل به اثبات رسيده امروزه تحقيقات در راستاي شناسايي عوامل مؤثر بر تنوع صادرات متمركز است. با عنايت به اهميت نظام مالي در مكاتب جديد اقتصادي و توجه اقتصاددانان به تأثير توسعه مالي بر تجارت خارجي كشورها، اين مطالعه به بررسي تأثير توسعه مالي بر تنوع صادرات كشورهاي منتخب در حال توسعه از جمله ايران با لحاظ شاخص‌هاي اعتبار به بخش خصوصي و نقدينگي پرداخته و تأثير متغيرهاي كنترلي هزينه مبادله، سرمايه‌گذاري مستقيم خارجي، تشكيل سرمايه ثابت و درجه آزادي تجاري بر تنوع صادرات مورد بررسي قرار گرفته است.روش:براي انجام اين مطالعه از روش داده‌هاي تابلويي پويا (DPD) مبتني بر گشتاورهاي تعميم يافته (GMM) و تخمين‌زن‌هاي آرلانو- باور/ بوندل- باند دو مرحله‌اي در طي دوره 2018- 2005 استفاده شده است. يافته‌ها: نتايج حاكي از تأثير مثبت توسعه مالي بر تنوع صادرات كشورهاي درحال توسعه از جمله ايران است و متغيرهاي هزينه مبادله، سرمايه‌گذاري مستقيم خارجي و باز بودن تجاري بر تنوع صادرات اثر مثبت دارند. نتيجه‌گيري: مطابق با يافته‌هاي اين مطالعه دولت‌ها و برنامه‌ريزان اقتصادي كشورهاي درحال توسعه مي بايست سياست‌هاي لازم در جهت توسعه مالي از طريق رشد اعتبار به بخش خصوصي براي برخورداري از تنوع صادرات را به اجرا بگذارند تا از اين طريق شاهد رشد اقتصادي و بهره‌وري كل عوامل توليد در اقتصاد باشند.