تحليلي بر كارآمدي و اثربخشي ابزارهاي مالي -اقتصادي بهسازي و نوسازي شهري (مطالعه موردي: منطقه 20 شهرداري تهران)

تأمين مالي پروژه هاي نوسازي و بهسازي بافت فرسوده به دلايلي چون مخاطرات جدي سرمايه گذاري و جذابيت بس ناچيز سرمايه گذاري، معمولا با روش هاي رايج امكان پذير نيست و يا به كندي صورت مي گيرد. با شناسايي و تدقيق روش ها و ابزارهاي تامين مالي پروژه ها،‌ اين امكان را فراهم مي شود كه تصميم گيرندگان در حيطه تامين مالي بتوانند با در دست داشتن ظرفيت هاي بازار مالي كشور، به چينش تركيب بهينه اي از مشاركت كنندگان مختلف در تامين منابع مالي آن ها دست يابند. بدين منظور اولين موضوعي كه طبق روال قابل بحث مي باشد، چگونگي تامين منابع مالي است. در اين پژوهش ابتدا مهمترين روشهاي تامين مالي براي بهسازي و نوسازي بافتهاي فرسوده شهري و عمده معيارهاي تاثير گذار براي انتخاب روش تامين مالي مناسب، از طريق مطالعات كتابخانه اي و ميداني بدست آمده است. سپس از طريق پرسشنامه و بر اساس روش تحليل سلسله مراتبي AHP وزن‌هاي نسبي معيارهاي منتخب تاثير گذار و وزن‌هاي نسبي روشهاي منتخب تامين مالي نسبت به هر كدام از معيارها را سنجيده و در نهايت، رتبه بندي روش هاي تامين مالي بكار رفته در پژوهش حاضر، بدست آمد. بر اساس رتبه بندي انجام شده بر اساس تحليل سلسله مراتبي ، مهم ترين معيارها از نظر كارشناسان مربوطه و سرمايه گذاران ، معيارهاي نرخ بازده بيشتر، مشاركت بيشتر بخش خصوصي و سقف تامين وجوه بيشتر با وزنهاي نسبي 0/278، 0/263 و 0/231 بوده است. از بين روش هاي تامين مالي عنوان شده، نتايج تحقيق دو روش اوراق مشاركت و سرمايه گذاري بخش خصوصي با وزن هاي نهايي به ترتيب 0/325 و0/237 توصيه شده و سه روش سهامدار پروژه، فروش متري و اخذ تسهيلات از بانك وزن هاي نهايي بعدي را كسب كرده اند .