تحليلي بر مولفه هاي تبيين كننده فقر در شهر اسفراين

فقر پديده‌اي است با ماهيت چندبعدي،كه علاوه بر دلالت بر مفهوم كمبود عوامل اقتصادي، شامل نبود فرصت‌ها، دسترسي نداشتن به خدمات اجتماعي يا محروميت از آن‌ها و ديگر محروميت‌هاي اجتماعي نيز مي‌شود. فقر از جمله پديده‌هايي است، كه طي دهه‌هاي اخير در مراكز شهري مهم‌ترين معضل اجتماعي اقتصادي محسوب مي شود. هدف از انجام اين پژوهش بررسي و تحليل فضايي فقر شهري در شهر اسفراين مي‌باشد و سعي بر آن شد تا الگوي فضايي فقر شهري در شهر اسفراين موردبررسي قرار گيرد. پژوهش حاضر ازلحاظ هدف، پژوهشي توصيفي تحليلي بوده و از حيث روش‌شناسي پژوهش از نوع توصيفي تحليلي مي‌باشد. براي جمع‌آوري اطلاعات در اين پژوهش از منابع كتابخانه‌اي و داده‌هاي مركز آمار ايران در سال 1395 بهره گرفته‌شده است. همچنين براي تجزيه‌وتحليل اطلاعات از روش تحليل لكه‌هاي داغ، آماره موران و شاخص ميانگين مركزي استفاده گرديده است. بنابر نتايج حاصل از پژوهش حاضر بيشترين پهنه در اين شهرستان را پهنه فقير تشكيل مي‌دهد كه شامل 395 بلوك، 26813 نفر جمعيت، 7862 نفر خانوار و 390/227 مساحت مي‌باشد. همچنين پهنه مرفه 128 بلوك، 1880 نفر جمعيت، 560 خانوار و 362/167 هكتار مساحت كمترين پهنه را دارا مي‌باشد كه نشان از غالب بودن مناطق فقيرنشين در شهر اسفراين دارد. به‌طوركلي نتايج حاصل از تحليل فقر چندبعدي در شهر اسفراين نشان مي‌دهد از مجموع جمعيت اين شهرستان 51 درصد داراي وضعيت متوسط، 45 درصد فقير و تنها 4 داراي وضعيت مرفه مي‌باشند اختلاف زياد در بين پهنه‌هاي فقير و مرفه و همچنين توزيع خوشه‌اي شاخص فقر شهري نشان‌دهنده وجود شكاف طبقاتي در اسفراين مي‌باشد، كه لزوم توجه و برنامه‌ريزي در اين خصوص جهت برون‌رفت از وضعيت موجود امري ضروري به نظر مي‌رسد.