سازمندي باغشهر قزوين

در دهه‌‌هاي اخير مفهوم هويت مكاني با سكونت انسان در جغرافيا‌‌شناختي مورد توجه قرار گرفته است. اين مفهوم با معناداري زمين كه بينش انسان در برخورد با هويت مكاني و آغازگاه پيدايش زيست جمعي است، مطالعه مي‌‌شود. معناداري زمين، به معاني انسان از هويت مكاني، معنا و مفهوم بخشيده و آن را در نوع سازمندي اجتماعي تجلي مي‌‌دهد.  اين پژوهش هويت گسلي سازمندي باغشهر قزوين را با روش پديدارشناسي و در چارچوب مكتب اصفهان مورد مطالعه قرار داده است. باغستان‌‌هاي پيرامون سازمندي باغشهر قزوين يك سيل‌‌بند هوشمندانه و زيركانه در مقابل سيلاب‌‌ها است. در سازمندي باغشهر قزوين چندين سامانۀ رمززيست، پايداري و ماندگاري آن را تا امروز حفظ كرده‌‌اند. نتايج اين مطالعه در سه گزاره مطرح شده است: 1. برخي از شهرهاي نگاره سرزميني ايران هويت گسلي دارند مانند سازمندي باغشهر قزوين، 2. مردم سازمندي باغشهر قزوين با معناداري زمين كه شناختي از هويت مكاني است، در تقسيم ميزان آب سيلابي در طومارها و سندهاي تقسيم آب و چيدمان فضايي كشتزارها و با‌‌غستان‌‌ها، اين سازمندي را 1000 سال پايدار نگه داشته‌‌اند، 3. بقاي هر پديدۀ جغرافيايي مانند سازمندي باغشهر قزوين حاصل پايداري سامانۀ‌‌ رمززيست‌‌ها و سازوكارهاي آن‌ها در طي دورۀ هزار ساله است.