سنجش و رتبه بندي مناطق كلانشهر اهواز در زمينۀ تناسب با شاخص هاي رشد هوشمند شهري

افزايش لجام گسيخته جمعيت شهرها، به ويژه ميل به شهرنشيني در كلان شهرهاي كشورهاي در حال توسعه، موجب رشد بي برنامه و ناموزون شهرها شده است؛ و عوارض منفي كتعددي را براي آنها به بار آورده است. لذا، امروزه راهبرد «رشد هوشمند» به عنوان الگويي نوين و جامع نگر از برنامه ريزي شهري در سطح جهان، در راستاي حل معضل رشد پراكندۀ شهري ناشي از شهرنشيني بي مهابا مطرح شده است. كلانشهر اهواز نيز كه همواره در ساليان اخير از عواقب چنين رشدي در رنج بوده است، قاعدتاً نمي تواند از اين الگو مستثني باشد. لذا اين پژوهش به سبب اهميت موضوع، به هدف سنجش و رتبه بندي مناطق كلانشهر اهواز در زمينۀ تناسب با شاخص هاي رشد هوشمند شهري به تحقيق پرداخت. نوع پژوهش كاربردي بوده كه با روشي توصيفي- تحليلي مبتني بر مطالعات اسنادي و مشاهدات ميداني انجام يافته است. جامعۀ آماري پژوهش مناطق 8 گانۀ كلانشهر اهواز بوده كه در نتيجۀ مطالعات اسنادي، 81 شاخص در چارچوب 4 معيار كالبدي- كاربري اراضي، اجتماعي- اقتصادي، دسترسي- حمل و نقل و زيست محيطي انتخاب گرديد و داده ها با استفاده از منابع موجود استخراج گرديدند. سپس داده ها با استفاده از تلفيق روش وزن دهي آنتروپي شانون و تكنيك ELEKTRE مورد تجزيه و تحليل واقع گرديدند. بر مبناي نتايج پژوهش، بين مناطق كلانشهر اهواز در زمينۀ تناسب با شاخص هاي رشد هوشمند شهري، تفاوت قابل توجهي وجود دارد؛ و در اين زمينه، منطقۀ 5 كلانشهر اهواز تناسب ضعيفي با رشد هوشمند شهري دارد، لذا در مقايسه با ساير مناطق اين كلانشهر شايستۀ توجۀ جدي تري مي باشد. در انتها نيز بر اساس يافته هاي تحقيق، راهكارهايي پيشنهاد گرديد.