تحليلي بر كيفيت محيط عملكردي محدوده مركزي شهر زنجان در مواجهه با اپيدمي كوويد-19

گسترش ويروس كوويد-19 و پيامدهاي ناخواسته آن به مثابه زنگ خطري بر سبك جاري زندگي شهري تلقي مي‌گردد. اهميت اين موضوع در حوزه شهرسازي در قالب امكان رعايت فاصله اجتماعي بين شهروندان در فضاهاي شهري متبلور شده است. رعايت فاصله فيزيكي بين شهروندان در حال حاضر به عنوان موثرترين راهكار جلوگيري از گسترش هرچه بيشتر ويروس كوويد-19 و اپيدمي‌هاي مشابه شمرده مي‌شود. اين مهم نشان از نقش هر چه بيشتر محيط‌هاي شهري در كنترل و مديريت منابع انساني دارد. هدف از پژوهش حاضر تحليل كيفيت محيط عملكردي محدوده مركزي شهر زنجان در مواجهه موثر با اپيدمي كوويد-19مي‌باشد. روش پژوهش به صورت توصيفي-تحليلي بوده و از ابزار پرسشنامه جهت جمع‌آوري اطلاعات سود برده شده است. تعداد افراد نمونه آماري جهت گردآوري داده‌ها برابر با 152 از شهروندان زنجاني حاضر در محدوده مركزي شهر زنجان مي‌باشد. جهت تجزيه و تحليل داده‌ها از مدل معادلات ساختاري استفاده گرديده و از نرم‌افزارهاي SPSS و Amos Graphics سوده برده شده است. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد كه مي‌توان مؤلفه‌هاي جذابيت فعاليتي كاربري‌ها، جذابيت زماني كاربري‌ها، اوقات فعاليت كاربري‌ها در طول شبانه‌روز، تمركز غيرضروري كاربري‌ها و تنوع كاربري‌ها را در كيفيت محيط عملكردي محدوده مركزي شهر زنجان در مواجهه با اپيدمي كوويد-19 موثر دانست. بر اين اساس با تركيبي مناسب از كاربري‌هاي موجود مي‌توان به ارتقاي كيفيت محيط عملكردي در مواجهه با اپيدمي كوويد-19 از طريق كاهش ميزان شلوغي و ازدحام جمعيت در محدوده مركزي شهر زنجان نائل آمد.