بررسي مورفولوژي كانال‌هاي دندان‌هاي پرمولر فك پايين با استفاده از توموگرافي مخروطي كامپيوتري در شهر رفسنجان در سال 1400

مقدمه و هدف: پيچيدگي در آناتومي سيستم كانال ريشه قطعاً و بي‌شك يكي از محدوديت‌هاي اصلي در طول درمان اندو محسوب مي‌شود. يكي از علل عدم موفقيت در درمان اندو شناخت ناكافي آناتومي دندان است كه موجب بروز اشتباهاتي در تشخيص و پروسه درماني مي‌شود. با توجه به تأثير قوميت و نژاد بر روي شكل و تعداد كانال ريشه‌ها اين مطالعه با هدف تعيين آناتومي كانال ريشه در دندان‌هاي پرمولر دائمي منديبل با استفاده از CBCT در شهر رفسنجان انجام شد تا با مشخص‌شدن مورفولوژي آنها، خطاهاي اندودنتيك كاهش يابد.مواد و روش ها: در اين مطالعۀ توصيفي-مقطعي، تعداد 186 كليشه راديوگرافي CBCT از بيماراني كه براي انجام كارهاي درماني به كلينيك راديولوژي دهان، فك و صورت خصوصي در شهر رفسنجان مراجعه كرده بودند، مورد بررسي قرار گرفت. بعد از تهيه گرافي‌ها با استفاده از نرم‌افزار Romexis 3.8.3.or، تصاوير CBCT از نظر تعداد ريشه و تعداد كانال پرمولرهاي اول و دوم منديبل و همچنين تايپ كانال‌ها در تصاوير آگزيال و ساجيتال مورد ارزيابي قرار گرفت. به‌منظور بررسي مورفولوژي ريشه از طبقه‌بندي ورتوچي (Vertucci) استفاده شد. اطلاعات چك‌ليست‌ها پس از جمع‌آوري به‌ترتيب وارد نرم‌افزار SPSS نسخه 20 شد. سطح معناداري در آزمون‌ها 0.05 در نظر گرفته شد.نتايج: از نظر تايپ كانال مشاهده‌شده در دندان‌هاي پرمولراول، 180 (88.2 درصد) دندان كانال نوع يك، 7 (3.4 درصد) دندان كانال نوع سه، 1 (0.5 درصد) دندان كانال نوع چهار، 9 (4.4 درصد) دندان كانال نوع پنج، 1 (0.5 درصد) دندان كانال نوع شش و 6 (2.9 درصد) دندان كانال نوع هفت داشتند. همچنين در دندان‌هاي پرمولر دوم به‌ترتيب، 109 (98.2 درصد) دندان كانال نوع يك، 1 (0.9 درصد) دندان كانال نوع سه،1 (0.9 درصد) دندان كانال نوع پنج داشتند. اين توضيح لازم است كه در هيچ‌يك از كليشه‌هاي مورد بررسي، كانال با تايپ 2 و 8 يافت نشد.نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج اين مطالعه بر روي نژاد ايراني، شيوع دو ريشه در پرمولرهاي اول و دوم منديبل در جنس مؤنث نسبت به جنس مذكر به‌طور معنا‌داري بالاتر بود.