تاثير يك دوره طولاني مدت تمرينات ورزشي در منزل بر سايتوكاين هاي اينترلوكين 6 و اينترلوكين 17 و وضعيت بيماري در افراد مبتلا به بيماري ام اس

مقدمه و هدف: بيماري ام اس يك بيماري مرتبط با سيستم عصبي است كه با نارسايي در پاسخ هاي سيستم ايمني همراه است. فعاليت هاي ورزشي در فرايند درمان اين بيماران مورد توجه بوده است. با توجه به اثرات شاخص هاي سيستم ايمني به ويژه سايتوكاين در بيماري ام اس هدف از مطالعه حاضر بررسي تاثير تمرينات ورزشي  تركيبي در منزل بر سايتوكاين هاي اينترلوكين-6 (IL-6) و IL-17 در بيماران مبتلا به مالتيپل اسكلروزيس بود.مواد و روش ها: 42 بيمار مبتلا به بيماري ام اس به صورت تصادفي به دو گروه آزمون و كنترل تقسيم شدند. آزمودني هاي گروه تجربي، در يك دوره برنامه تمرينات ورزشي تركيبي 6 ماهه در منزل شركت كردند. قبل و بعد از دوره تمرين شاخص هاي خوني براي اندازه گيري سايتوكاين ها گرفته شد و وضعيت ناتواني جسماني توسعه يافته (EDSS) ارزيابي شد. از نرم افزار آماري SPSS براي تحليل نتايج استفاده شد و سطح معناداري P 0.05 در نظر گرفته شد.نتايج: پژوهش حاضر نشان داد كه بهبود شاخص EDSS و بهبود در عملكرد راه رفتن مشاهده مي شود (P 0.05). همچنين، سطوح سرمي سايتوكاين هاي التهابي IL-6 و IL-17 به صورت معناداري در گروه تمرين كاهش يافت (P 0.05).نتيجه‌گيري: تمرينات ورزشي طولاني مدت در منزل با كاهش سايتوكاين هاي التهابي و بهبود عملكرد بيماران مبتلا به ام اس همراه بود. به نظر مي رسد اين نوع تمرينات ورزشي مي تواند در بهبود احتمالي پاسخ هاي سيستم ايمني به ويژه پاسخ هاي التهابي موثر باشد و به عنوان يك درمان مكمل در نظر گرفته شود.