سعادت انسان در سير صعودي از ديدگاه فلوطين

No English title

نوشتار حاضر سعادت انسان از ديدگاه فلوطين، ‌‌فيلسوف يوناني را بررسي مي‌‌كند. اساس فلسفه وي حول سه محور و سه اقنوم دور مي‌‌زند: احد، ‌‌عقل و نفس. او بر اين باور است كه روح انسان در يك سير نزولي از مبدأ عالم يعني، ‌‌احد صادر شده است. اين صدور درطي يك سلسله‌‌مراتب طولي و با وساطت عقل و نفس كلي است. او تأكيد مي‌‌كند كه موطن اصلي ارواح آدمي، ‌‌جهان معقول و مجرد است، ‌‌ولي با تقدير و سرنوشت به عالم محسوسات هبوط كرده است و بايد چند صباحي در اين عالم به كسب فضايل بپردازد و خود را براي صعود و بازگشت به موطن اصلي و جايگاه ابدي آماده كند. يكي از ضروريات براي وصول به مقصد نهايي اين سير صعودي از ديدگاه او، ‌‌دل نبستن به عالم ماده و انقطاع از آن است؛ زيرا عالم ماده، ‌‌عالم شر و بدي است و پيوند با آن انسان را از نيك محض دور نگه مي‌‌دارد. او همچنين مي‌‌گويد: «از ميان انسان‌‌ها صرفاً افرادي توفيق عروج معنوي به‌‌سوي عالم معقول و فوق هستي پيدا خواهند كرد كه فيلسوف، ‌‌موسيقي‌‌دان يا عاشق باشند؛ زيرا طرق نيل به عالم معقول و عروج روحاني به‌‌سوي فوق هستي و شهود و لقاي ذات او منحصر در فلسفه راستين، ‌‌موسيقي مطبوع و عشق به زيبايي است».

No English abstract