بررسي تاثير بسته مداخلات بهنگام عصب‌- روانشناختي كودك محور بر عملكرد شناختي و اجتماعي كودكان تاخير رشدي

هدف پژوهش حاضر بررسي اثربخشي بسته مداخلات بهنگام عصب – روانشناختي كودك محور بر عملكرد شناختي و اجتماعي كودكان تاخير رشدي مي‌باشد. روش پژوهش شبه آزمايشي و از طرح پيش‌آزمون ، پس‌آزمون و پيگيري با گروه كنترل ميباشد. جامعه پژوهش را كودكان 4 تا 6 ساله داراي تاخير رشدي تشكيل داده‌اند كه در مراكز پيش‌دبستاني شهر تبريز مشغول بودند. روش نمونه‌گيري تصادفي چند مرحله‌اي بود و سه منطقه به صورت تصادفي انتخاب و از هر كدام از آنها نيز سه مركز مهدكودك و پيش‌دبستاني انتخاب شدند. به منظور غربالگري، مقياس هوشي وكسلر پيش از دبستان ويرايش سوم و مقياس رفتار انطباقي واينلند ويرايش دوم از كودكان به عمل آمد و تعداد 30 نفر از افرادي كه داراي تاخير در رشد بودند انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل جايدهي شدند. سپس اجراي برنامه مداخلاتي عصب – روانشناختي كودك محور به مدت 16 جلسه بر روي گروه آزمايش انجام گرفت و گروه كنترل نيز هيچگونه مداخله‌اي دريافت نكردند، داده‌ها با آزمون تحليل واريانس اندازه‌گيري مكرر و با استفاده از نرم افزار آماري SPSS-22 تحليل شدند. نتايج به دست آمده در متغير عملكرد شناختي نشان داد كه بين آزمودني‌هاي گروه آزمايش و كنترل از نظر عملكرد شناختي در مرحله پس‌آزمون و پيگيري تفاوت معني‌داري وجود دارد (0/05 P). همچنين نتايج به دست آمده در متغير عملكرد اجتماعي نيز نشان داد كه بين آزمودني‌هاي گروه آزمايش و كنترل از نظر عملكرد در مرحله پس‌آزمون و پيگيري تفاوت معني‌داري وجود دارد (05/0 P).بنابراين مي توان نتيجه گرفت كه بسته مداخلات بهنگام عصب – روانشناختي كودك محور منجر به افزايش عمكرد شناختي و اجتماعي در كودكان تأخير رشدي شده است.