تحليل روند يادگيري دانش‌آموزان درگذر از كرونا (مجازي، نيمه‌حضوري، حضوري)

هدف طرح حاضر ارزيابي از يادگيري دانش‌آموزان درگذر از كرونا (مجازي، نيمه‌حضوري و حضوري) است. روش پژوهش نيمه آزمايشي از نوع اندازه‌گيري مكرراست. جامعه آماري دانش‌آموزان دوره دوم متوسطه در سال تحصيلي 1401-1400 منطقه 15 شهر تهران هست. نمونه موردبررسي 76 دانش‌آموز، از سه كلاس پايه دوازدهم رشته انساني مشغول به تحصيل در 1401-1400 است. شيوه نمونه‌گيري از بين جامعه در دسترس به‌صورت تصادفي خوشه‌اي انتخاب گرديد. ابزار پژوهش آزمون‌هاي هماهنگ دي‌ماه، اسفندماه در سطح دبيرستان، آزمون شبه نهايي فروردين‌ماه منطقه 15، آزمون نهايي كشوري درس جامعه‌شناسي 3 است كه همگي به شيوه حضوري برگزار شد. روش تجزيه‌وتحليل آزمون تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر، آزمون تعقيبي بنفروني است نتايج: آزمون لامبداي ويلكز با مقدار (0.250) و (f=954.70) مجذور اتاي تفكيكـي در سطح (p 0.001) معني‌دار است؛ به عبارت ديگر نوع آموزش در پژوهش حاضر مؤثر بود. ميزان تأثير آموزش 0.750 بود. نتايج آزمون بنفروني نشان داد كه ميانگين آموزش مجازي (10.36)، بيشتر از حد مطلوب و مؤثرتر از آموزش نيمه‌حضوري (5.50)، تداوم نيمه‌حضوري (7.56)، است و آموزش حضوري (12.03)، بالاتر از حد مطلوب و مؤثرتر از آموزش مجازي (10.36)، (p 0.10) است. سيستم‌هاي آموزشي بايد آموزش مجازي اضطراري را به‌عنوان روش جايگزين براي حفظ فرآيندهاي ياددهي-يادگيري در محيط‌هاي همزمان يا ناهم‌زمان كه با استفاده از پلتفرم‌هاي مختلف با دسترسي به اينترنت انجام مي‌شود، با پرهيز از اعمال فشار بر معلمان، دانش‌آموزان و گونه‌اي حساب‌شده، ارائه دهند.