زبان قدرت در عناصر زباني و ساختاري مناقب اوحدالدين كرماني

در اين مقاله با هدف شناسايي و نماياندن لايه‌هاي نهان ارتباطات گفتماني در زبان و ساختار متني صوفيانه، به بررسي مناقب اوحدالدين كرماني، عارف و شاعر سدۀ ششم و هفتم، پرداخته شده است. بدين منظور عناصر زباني (اسم و لقب و صفت، فعل، ضمير، نشانۀ جمع، قيد، مترادفات، اعداد، نحو) و عناصر ساختاري و مفاهيم مربوط به آن‌ها (بافت و موقعيت، وارونگي و تعليق واقعيت، نفي نقد و پرسشگري) و پيوند با گفتمان‌هاي غالب (انبيا، نظام خلافت و حكومت، بزرگان عرفان و تصوف و متون ديگر) در سه مرحلۀ توصيف، تبيين و تفسير بررسي شده است و سرانجام با مقايسۀ حكايتي مشترك در مناقب و تذكره الأولياء عطار، كار تحليل انتقادي و ساختارشناسي تطبيقي متن در اين نمونه به انجام رسيده است.در اين مقاله با هدف شناسايي و نماياندن لايه‌هاي نهان ارتباطات گفتماني در زبان و ساختار متني صوفيانه، به بررسي مناقب اوحدالدين كرماني، عارف و شاعر سدۀ ششم و هفتم، پرداخته شده است. بدين منظور عناصر زباني (اسم و صفت، فعل، ضمير، نشانۀ جمع، قيد، مترادفات، اعداد) و عناصر ساختاري و مفاهيم مربوط به آن‌ها (بافت و موقعيت، وارونگي و تعليق واقعيت، نفي نقد و پرسشگري) و پيوند با گفتمان‌هاي غالب (انبيا، نظام خلافت و حكومت، بزرگان عرفان و تصوف و متون ديگر) در سه مرحلۀ توصيف، تبيين و تفسير بررسي شده است و سرانجام با مقايسۀ حكايتي مشترك در مناقب و تذكره الأولياء عطار، كار تحليل انتقادي و ساختارشناسي تطبيقي متن در اين نمونه به انجام رسيده است.