سبك‌ شناسي آثار منيرو رواني‌ پور از منظر پست مدرنيسم

زمينه و هدف: پست مدرنيسم تركيبي از نوگرايي و اسطوره گرايي است و به نوعي بازگشت به پيش از مدرنيسم است. منيرو رواني‌پور از نويسندگاني است كه به سبك پست مدرنيسم روي آورده و در برخي آثار خود عناصر اين مكتب را به كار گرفته است. هدف اين پژوهش شناخت ويژگيهاي اين مكتب در آثار اين نويسنده است. روش مطالعه: در اين پژوهش بر مبناي ويژگيهاي پست مدرن و به روش توصيفي ـ تحليلي به بررسي آثار منيرو رواني‌پور پرداخته شد. يافته ها: رواني‌پور در اين آثار با كاربرد عناصري چون دخالت راوي در داستان، نقد داستان در خود داستان، تغيير مسير داستان، استفاده از شخصيتهاي فانتزي، تغيير نقش شخصيتها، عدم قطعيت، نمادگرايي و بينامتنيت، سبكي پست مدرن بعنوان فراداستان پديد آورده است. نويسنده با خلق آثار پست مدرن سعي كرده نظرات و انديشه هاي خود را بشكل غيرمستقيم به گوش مخاطب برساند. نتيجه گيري: پست مدرنيسم بستري براي بيان عقايد نويسنده در قالب رمان و داستان شده و اين امكان را فراهم نموده تا صداهاي متفاوت در داستان ايجاد شود.