بررسي ويژگيهاي سبكي عجايب‌‌المخلوقات و غرايب‌الموجودات طوسي با تأمّلي در سطح فكري

زمينه و هدف: شناخت زمينه هاي فكري نويسندگان دوره هاي گذشته بويژه عجايب‌نگاران، از طريق مطالعه در چگونگي طرح موضوعات تاريخي، جغرافيايي، اجتماعي، اقتصادي و... در آثار ايشان امكان‌پذير است. در اين راستا بررسي سبكي اثر محمدبن احمد طوسي ميتواند به كشف بخشي از سطح فكري او بعنوان يكي از عجايب‌نگاران قرن ششم منجر شود. روش مطالعه: در اين پژوهش از روش توصيفي-تحليلي، استفاده شده است. اين تحقيق ميكوشد با مطالعه عجايب‌المخلوقات و غرايب‌الموجودات، به بررسي ويژگيهاي سبكي و واكاوي سطح فكري نويسنده در ارائه موضوعات مختلف بپردازد و از اين گذرگاه به اين پرسش پاسخ دهد كه آيا سبك طوسي در توصيف پديده ها متأثر از سطح فكري اوست؟ يافته ها: طوسي بعنوان يكي از عجايب‌نگاران آگاه قرن ششم، بيش از هر گروه فكري در رابطه با طرح موضوعات مختلف و توصيف پديده ها، با مستندات ديني معتبر، به اعتبار نوشتاري خود افزوده است. نتيجه‎گيري: بررسي سبكي عجايب‌‌نامۀ طوسي گوياي آن است كه زبان نويسنده، غالباً متأثر از انديشه هاي ديني اوست. اين اثر منبع ارزنده اي براي آشنايي با باورهاي مردم آن دوره است. طوسي تلاش ميكند با نفوذ در باورهاي مردم، پيوند فكري ايشان با انديشه هاي حاكم بر زمانه را با معرفي و شرح عجايب و غرايب، به اعتبار استنادات قرآني و علمي حفظ نمايد. او براي پرداختن عميقتر به موضوعات، از سبك توصيفي خاصي استفاده نموده است.