تحليل كهن الگويي رمان «يكليا و تنهايي او» از تقي مدرّسي با تكيه بر جلوه هاي اساطيري كتاب مقدس

زمينه و هدف: كهن الگو ها مفاهيمي ازلي-ابدي هستند كه در ذهن هر انساني قرار دارند و از نسلي به نسل ديگر منتقل شده و مفاهيمي مانند عشق، مرگ، ترس، شادي، فداكاري، راهبري، كينه و دشمني را بيان ميكنند. اولين بار، كارل گوستاو يونگ، به اهميت كهن‌الگوها پي برد و در كتابهايش به آنها پرداخت. آنها در زندگي روزمرۀ انسانها نقش اساسي داشته و همچنين در ادبيات و هنر نيز حضور‌ دارند؛‌‌‌ چراكه هنرمندان و نويسندگان براي ايجاد يك اثر ادبي ماندگار بيشتر از ناخودآگاه خود الهام ميگيرند و از آنجا كه جايگاه كهن الگوها در ناخودآگاه است، ميتوان تأثير آنها را در آثار ادبي و هنري مشاهده و بررسي كرد. بر همين اساس هدف كلّي اين مقاله، بررسي و تحليل كهن الگوهاي رمان «يكليا و تنهايي او» از تقي مدرّسي است. روش مطالعه: گردآوري اطلاعات در اين مقاله بصورت كتابخانه اي انجام شده و روش پژوهش در اين جستار‌‌‌‌‌،‌ تحليلي ـ توصيفي است‌‌‌‌‌. يافته ها: براساس يافته هاي اين مقاله، انواع كهن الگوها در اين رمان قابل مشاهده و رديابي هستند. در اين رمان، چوپاني به نام «كوشي» آنيموس «يكليا» و زني به نام «تامار» آنيماي «ميكاشاه» است. هم يكليا و هم ميكاشاه در رسيدن به آنيما و آنيموس خود دچار ناكامي ميشوند. بطور كلّي در اين اثر از يازده نماد و جلوۀ كهن الگويي استفاده شده است‌‌‌‌‌. نتيجه گيري: نتيجۀ حاصل از پژوهش نشان ميدهد انواع كهن‌الگوها در اين رمان، قابل مشاهده، بررسي و تحليل هستند. در اين رمان، يكليا در وصال به آنيموس خود ناكام ميماند. همچنين ميكا شاه نيز بخاطر مخالفت يهوه، به وصال آنيمايش نميرسد. در واقع تامار، جلوۀ منفي و شيطاني آنيماست و ميكا شاه بايد از وصال او خودداري كند. يكليا در جريان عاشق شدن به خويشتن خود دست مييابد و ميپذيرد تنهايي سرنوشت محتوم بشر است.