آيين ازدواج در شاهنامۀ فردوسي و تأثيرگذاري آن بر اقوام لر و بختياري

زمينه و هدف: همسانيهاي فراواني ميان فرهنگ عامّۀ امروزي و آيينهاي كهن ايراني ديده ميشود. از آنجا كه بنمايه هاي اساطيري و حماسي از فرهنگ عامّه برخاسته اند، در ميان آنها پايدار ميمانند. تاكنون نيز يكسانيهاي فراواني ميان مضامين شاهنامۀ فردوسي و فرهنگ عامّۀ مردم اين روزگار ديده ميشود. هدف اين پژوهش اثبات همساني ميان آيين باستاني ازدواج، در شاهنامه فردوسي، با شكل كنوني آن در فرهنگ عامۀ اقوام لر و بختياري است. سطح فكري و معنايي اين اشتراكات كه از پايه هاي اساسي سبك‌شناسي است در اين پژوهش مورد بررسي و تحليل قرار ميگيرد. روش مطالعه: روش بررسي و مطالعه در اين پژوهش تحليلي-توصيفي با بهره گيري از شيوۀ كتابخانه اي و همچنين جستجوي ميداني و بهره مندي از نظريات صاحب‌نظران حوزۀ شاهنامه پژوهي و مصاحبه با آگاهان حوزۀ فرهنگ عامه است. يافته ها: با كاوش در شاهنامۀ ميبينيم از مباحث آييني و كهني سخن رفته است كه امروز نيز در فرهنگ عامه قابل‌مشاهده است. با بررسي آداب اقوام لر و بختياري، همسانيهاي فراوان ميان آيين كهن و شكل كنوني آنها مشاهده ميگردد. بسياري از اين آداب، همچنان در ميان مردم برگزار ميشوند كه هم نشان از پويايي آنها در روزگار كنوني دارد و هم گوياي پاسداشت مردم از اين داشته هاي كهن ميباشد؛ داشته هايي كه متناسب با شرايط زمان به نيازهاي فرهنگي هر دوره پاسخ ميگويند. نتيجه گيري: ميان آيينهاي شاهنامۀ فردوسي و فرهنگ عامۀ مردمان لر و بختياري، هماننديهاي فراواني وجود دارد. اين مردم در درازناي روزگار، در آيين خويش از شاهنامه الگو پذيرفته و اين يگانگي را حفظ نموده اند. پژوهش حاضر به اثبات هماننديهاي آييني ميان ازدواج در ميان اين مردمان و شاهنامه فردوسي، از جهت فكري و معنايي ميپردازد.