اراده الهي از ديدگاه خواجه نصيرالدين طوسي و فخر رازي

No English title

بحث از اسماء و صفات خداوند، يكي از مسائل مهم در فلسفه و كلام اسلامي است. در اين ميان يكي از صفاتي كه از ديرباز ذهن انديشمندان اسلامي را به خود معطوف داشته، صفت اراده الهي است. از منظر خواجه نصيرالدين طوسي اراده الهي صفتي موجود، ذاتي و عين ذات خداوند است. وي معتقد است اراده نوعي از علم و آن هم علم به مصلحت نهفته است. فخر رازي نيز به پيروي از مكتب اشعري، اراده را صفتي قديم و ازلي و غير از علم و قدرت دانسته‌ است. وي از طريق نياز فعل الهي به مخصص براي وقوع در زمان معين، به اثبات اراده مي‌پردازد. اين پژوهش كه با هدف مقايسه و تبيين ديدگاه دو انديشمند مهم شيعه و سني يعني خواجه نصرالدين طوسي و فخر رازي صورت گرفته، به روش كتابخانهاي و به شيوه تحليلي-توصيفي نگارش شده است.

No English abstract