شماره ركورد
1349469
عنوان مقاله
گرايش به طلاق زنان براساس باورهاي غيرمنطقي ارتباطي و تمايزيافتگي فردي با نقش واسطه اي عملكرد جنسي و سرخوردگي زناشويي
پديد آورندگان
حسيني قيداري ، ابوالفضل دانشگاه آزاد اسلامي واحد سنندج - گروه مشاوره , گودرزي ، محمود دانشگاه آزاد اسلامي واحد سنندج - گروه مشاوره , احمديان ، حمزه دانشگاه آزاد اسلامي واحد سنندج - گروه مشاوره , ياراحمدي ، يحيي دانشگاه آزاد اسلامي واحد سنندج - گروه مشاوره
از صفحه
67
تا صفحه
79
كليدواژه
گرايش به طلاق , باورهاي غيرمنطقي ارتباطي , تمايزيافتگي فردي , عملكرد جنسي , سرخوردگي زناشويي , زنان
چكيده فارسي
زمينه و هدف: روابط زوجين مهم ترين عامل در حفظ و نگهداري خانواده است. وجود هرگونه آسيب روانشناختي در روابط زوجين، احتمال جدايي افزايش مي يابد. اين مطالعه با هدف تعيين گرايش به طلاق در ميان زنان مراجعه كننده به مراكز مشاوره شهر تهران براساس باورهاي غيرمنطقي ارتباطي و تمايزيافتگي فردي با نقش واسطه اي عملكرد جنسي و سرخوردگي زناشويي در سال 1398 انجام شد. روش و مواد: روش تحقيق پيمايشي از نوع همبستگي و تحليلي بود. جامعه آماري شامل كليه زنان متأهل مراجعه كننده به مراكز مشاوره در شهر تهران بود كه با روش نمونه گيري در دسترس 240 نفر از آنان انتخاب شدند. جمع آوري اطلاعات با استفاده از پرسشنامه هاي استاندارد شده باورهاي ارتباطي، تمايزيافتگي فردي، عملكرد جنسي زنان، سرخوردگي زناشويي و گرايش به طلاق بود. داده ها با استفاده از آزمون ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه و تحليل مسير و با نرم افزار SPSS-24 تجزيه و تحليل شد. يافته ها بين باورهاي ارتباط غيرمنطقي و تمايل به طلاق زنان رابطه مستقيم مستقيم ضعيفي وجود داشت (0.21=r). افزايش نمره باورهاي ارتباط غيرمنطقي زنان با ميانگين (انحراف معيار) 150.8(19.7) ميزان گرايش به طلاق با ميانگين (انحراف معيار) 51 ( 10.6) افزايش يافت. بين تمايز فردي و تمايل به طلاق زنان رابطه غيرمستقيم ضعيفي وجود داشت (0.17-=r). كاهش نمره تمايز فردي با ميانگين (انحراف معيار) 198.5 (35.1) با نمره تمايل به طلاق همراه بود (0.001 P). بين عملكرد جنسي و تمايل به طلاق زنان رابطه غيرمستقيم ضعيفي وجود داشت (0.23-=r). كاهش نمره عملكرد جنسي با ميانگين (انحراف معيار) 71.7(20.1) با تمايل به طلاق بالاتر همراه بود (0.001 P). بين نااميدي زناشويي با تمايل به طلاق رابطه مستقيم قوي وجود داشت (0.73=r). افزايش نمره سرخوردگي زناشويي با ميانگين (انحراف معيار) 57.7 (12.2) با افزايش تمايل به طلاق همراه بود (0.001 P). از اين رو، باورهاي ارتباطي غيرمنطقي و تمايز فردي با نقش ميانجي عملكرد جنسي و نااميدي زناشويي ممكن است 59 درصد از تمايل زنان به طلاق را پيشبيني كند. نتيجه گيري: مطالعه نشان داد كه با افزايش باورهاي غيرمنطقي ارتباطي و كاهش تمايزيافتگي فردي، گرايش به طلاق افزايش يافت. علاوه بر اين با كاهش عملكرد جنسي و افزايش سرخوردگي زناشويي نيز گرايش به طلاق افزايش يافت.
عنوان نشريه
سلامت اجتماعي
عنوان نشريه
سلامت اجتماعي
لينک به اين مدرک