دسترسي همگاني و برابر به سلامت، ضرورتي فروگذاشته

با وجود موفقيت هاي پزشكي در بهبود وضعيت سلامت، مشكل ديگري ظهور كرده است كه انسان ها را از رسيدن به سلامت باز مي دارد و آن فقدان دسترسي همگاني به خدمات پزشكي است. در ايران از ورود پزشكي نوين تا استقرار آن و تأسيس نظام مراقبت سلامت مسيري طولاني طي شده، ولي دسترسي همگاني و برابر به سلامت هنوز ميسر نشده است. از اين رو مروري بر دوره هاي مختلف معاصر براي واكاوي حق دسترسي همگاني و برابر به سلامت از خلال تحولاتي كه در نظام سلامت صورت گرفته است، ضروري به نظر مي رسد.