مروري بر بسته بندي هاي فعالِ دربردارنده ي تركيبات زداينده

وجود مقادير بالاي تركيباتي چون اكسيژن، رطوبت، اتيلن و دي اكسيد كربن در بسته‌بندي‌هاي فرآورده‌هاي غذايي منجر به آسيب‌پذيري و فساد زود هنگام آن‌ها مي‌گردد. ظهور محصولات متنوع غذايي جديد و تقاضاي مصرف كنندگان بر نظارت مستمر روي كيفيت آن‌ها، و نيز ضرورت كاهش فساد مواد غذايي در دوره‌ي نگهداري، منجر به توسعه برخي از فناوري‌هاي نوين بسته‌بندي، نظير بسته‌بندي‌هاي فعال شده است. در اين بررسي، مروري بر تكنيك‌هاي مورد استفاده در بسته‌بندي فعال شامل زداينده‌هاي اكسيژن، اتيلن، رطوبت، دي اكسيد كربن و عطر و بوي نامطبوع ارائه شده است. زداينده‌هاي اكسيژن با حذف اين تركيب از بسته‌بندي، موجب ممانعت از رشد ميكروب‌هاي هوازي، فساد و به حداقل رساندن تغييرات كيفي مواد غذايي حساس به اكسيژن مي‌شوند. به‌منظور حذف اتيلن از فضاي نگهداري محصولات فرازگرا و در نتيجه‌ي آن، كاهش سرعت فساد و افزايش زمان ماندگاري آن‌ها، از زداينده‌هاي اين گاز استفاده شده است. هدف اصلي از كاربرد زداينده‌هاي رطوبت، كاهش ميزان فعاليت آبي فرآورده مي‌باشد كه به نوبه خود موجب مهار رشد ميكروبي، حفظ بافت مطلوب و مواد مغذي مي‌گردد. سامانه‌هاي زداينده دي اكسيد كربن، با زدودن مقادير مازاد اين گاز، از افزايش فشار يا حجم بسته‌هاي داراي مواد غذاييِ بو داده يا تخميري جلوگيري نموده و زداينده‌هاي طعم و بوي نامطلوب، سبب بهبود كيفيت و مطلوبيت محصولات غذايي مي‌گردند. در اين مطالعه، همچنين، روش‌هاي مرسوم به كار گرفته جهت حذف تركيبات در بسته‌بندي، مكانيسم عمل و نيز مزاياي سامانه‌هاي زدايش فعال و تأثير آن‌ها در حفظ كيفيت و ماندگاري مواد غذايي بسته بندي شده مورد بررسي واقع شده است.