ارزيابي تأثير نحوه ي شكل گيري الگوي جريان بر هيدروگراف خروجي حوضه ي آبريز در شبيه ساز HEC-HMS (مطالعه موردي: حوضه آبريز رود زرد)

دست‌يابي به برآورد روان‌آب حوضه، مستلزم شبيه‌سازي هر چه واقعي‌تر فرايند بارش –روان‌آب است. تلاش براي نزديك نمودن شبيه‌سازي به واقعيت فرايند، همواره مورد نظر محققين بوده است. چگونگي موقعيت اولين نقطه شروع روان‌آب در سطح حوضه، منجر به الگوهاي مختلف به‌دليل شكل‌گيري جريان شده و در نتيجه، در ميزان دقت شبيه‌سازي فرايند، موثر است. الگوي تأخيري شكل‌گيري جريان در حوضه آبريز، به‌دليل فرض تشكيل جريان از مركز سطح، برخلاف الگوي متعارف در شبيه‌سازي نظيرHEC-HMS، به واقعيت شروع جريان، نزديك‌تر به‌نظر مي‌رسد. در تحقيق حاضر براي ارزيابي الگوي تأخيري، در حوضه آبريز رود زرد، به مقايسه آن با الگوي متعارف در شبيه‌ساز HEC-HMS پرداخته شد. نتايج نشان داد الگوي تأخيري، برخلاف الگوي متعارف، به‌دليل افزايش تعداد پارامترها، به ازاي سه واقعه بارش، داراي مقادير توابع هدف Nashو PWRMS به‌ترتيب 0.13- ، 0.37 ، 0.08- و 2.49، 8.35، 6.41 مي‌باشد كه در مقايسه با مقادير نظير آن‌ها 0.57، 0.68، 0.43، و 1.03، 6.96، 3.87 در الگوي متعارف، داراي دقت پايين‌تري بود.‌ اين در حالي است كه تحليل حساسيت پارامترها نشان داد، نوع الگو، در حساسيت نسبي پارامترها، متفاوت است. به‌طوري‌كه در الگوي تأخيري، پارامتر k، در مقايسه با پارامتر CN از حساسيت بيشتري نسبت به حساسيت آن‌ها در الگوي متعارف، برخوردار است. مقايسه دو الگوي انتخابي در برآورد حجم سيلاب، نشان داد كه الگوي تأخيري عملكرد مناسب‌تري نسبت به الگوي متعارف دارد.