اثر بخشي برنامه تركيبي آموزش مديريت والدين و فرزندپروري ذهن ‎آگاهانه بر استرس والدگري، رابطه والد–كودك و مشكلات بروني سازي شده ‎كودك

هدف: اين پژوهش با هدف تعيين اثربخشي برنامه تركيبي آموزش مديريت والدين و فرزندپروري ذهن آگاهانه بر استرس والدگري، رابطه والد-كودك و مشكلات بروني ‎سازي‎ شده كودك انجام شد. روش: پژوهش از نوع نيمه آزمايشي همراه با پيش آزمون، پس ‌آزمون داراي پيگيري سه ماهه با گروه كنترل بود. جامعه پژوهش كليه مادران داراي كودك 4 تا 9 سال شهر سمنان در سال 1400 بودند كه از ميان آن‎ها 24 مادر به روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند و به تصادف به دو گروه آزمايش و كنترل تقسيم شدند. گروه آزمايش 16 ساعت به صورت هر هفته دو ساعت برنامه تركيبي را دريافت كرد درحالي كه گروه كنترل در ليست انتظار قرار گرفت. ابزارهاي پژوهش شامل شاخص استرس والدگري آبدين (1995)، مقياس رابطه والد-كودك پيانتا (1992) و پرسشنامه رفتاري كودك آيبرگ (1978) بود. تجزيه و تحليل داده‎ها از طريق تحليل كوواريانس چندمتغيره با نرم افزار SPSS-23 انجام شد. يافته‎ ها: برنامه مذكور مي‎تواند در كاهش استرس والدگري (p 0/05) و مشكلات بروني‎ سازي‎ شده كودك (p 0/05) اثربخش باشد، همچنين در كاهش تعارضات بين والد و كودك و نزديك شدن رابطه آن‎ها مؤثر است (p 0/05) اما در ميزان وابستگي بين والد و كودك تغييري ايجاد نمي‎ كند (p=0.213)، تمام نتايج در مرحله پيگيري پايدار بود به جز مشكلات بروني‎ سازي‎ شده كودك (p=0.573) نتيجه‏ گيري: اين برنامه تركيبي مي‎ تواند مداخله‎ ي مؤثري براي كاهش استرس والدگري و بهبود رابطه والد و كودك باشد.