تحليل روان‌سنجي نسخه فارسي مقياس غرور تحصيلي در دانشجويان

هدف: غرور به‌مثابه يك هيجان پيشرفتِ خودآگاه، در بافتِ پيشرفت، يك تجربه هيجاني متداول، تلقي مي‌شود و براي فهم انگيزشِ پيشرفت و كنش‌وري تحصيلي يادگيرندگان از نقش بااهميتي برخوردار است. براين‌اساس، مطالعه حاضر با هدف تحليل روان‌سنجي نسخه فارسي مقياس غرور تحصيلي در بين دانشجويان ايراني انجام شد. روش: در اين پژوهش همبستگي، 250 دانشجو (140 دختر و 110 پسر) كه با روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند به نسخه تجديدنظرشده پرسش‌نامه هدف پيشرفت (اليوت و موراياما، 2008)، نسخه تجديدنظرشده مقياس ارزيابي تنيدگي (رويلي، رويسچ، جاريكا و واگن، 2005) و مقياس غرور تحصيلي (باچنر، پكران و ليچتنفيلد، 2018) پاسخ دادند. يافته‌ها: نتايج تحليل عاملي تأييدي با تكرار ساختار دوعاملي مقياس غرور تحصيلي شامل غرور خودمحور و غرور دگرمحور از روايي دروني مقياس غرور تحصيلي، حمايت كرد. علاوه بر اين، نتايج مربوط به روابط بين وجوه غرور تحصيلي با جهت‌گيري‌هاي هدفي و فرايندهاي ارزيابي شناختي، شواهد مضاعفي را در دفاع از روايي بيروني مقياس غرور تحصيلي فراهم آورد. نتيجه‌گيري: در مجموع، نتايج پژوهش حاضر موافق با مواضع نظريه كنترل ارزش هيجانات پيشرفت، با تأكيد بر ضرورتِ تحليل و فهم مشخصه‌هاي كُنشي سازه غرور تحصيلي، در قلمرو هيجانات پيشرفت مثبت و منفي، شواهد مضاعف و قابل دفاعي را در دفاع از مطالعه هيجانات پيشرفت در دو قالب هيجانات منفرد و معطوف بر يك تجربه واحد و البته، در ساحتِ هيجانات چندگانه مثبت و منفي، فراهم آورد.