واكاوي مشكلات روان‌شناختي –زناشويي در زنان متقاضي طلاق و بررسي تاثير درمان مبتني بر بازسازي عاطفي بر آن

هدف: هدف پژوهش حاضر، واكاوي مشكلات روان‌شناختي–زناشويي در زنان متقاضي طلاق و بررسي تاثير درمان مبتني بر بازسازي عاطفي بر آن بود. روش: روش پژوهش تركيبي بود. در مرحله‌ ي كيفي  15 نفر از زنان متقاضي طلاق با نمونه ‌گيري هدفمند انتخاب شده و مورد مصاحبه قرار گرفتند. جامعه آماري شامل تمام زنان متقاضي طلاق با سابقه ازدواج زودهنگام در سال 1399 در شهر اردبيل بود. براي تحليل داده‌ ها از تحليل مضمون استفاده گرديد كه در ابعاد روان‌شناختي-زناشويي منجر به شناسايي 7 مضمون (اضطراب، افسردگي، دلتنگي و فقدان، سردرگمي، عدم امنيت و بدبيني، عدم درك متقابل، و تعارض زناشويي) شد. بر اساس اين مضمون‌ ها، پرسشنامه‌ مشكلات روانشناختي-زناشويي (PMPQ) طراحي و ويژگي‌هاي روانسنجي آن بررسي، و پس از تاييد، جهت تعيين اثربخشي درمان مبتني بر بازسازي عاطفي مورد استفاده قرار گرفت. يافته ‌ها: نتايج بخش كيفي نشان داد كه زنان متقاضي طلاق با سابقهءازدواج زودهنگام، مشكلاتي را در بعد روانشناختي-زناشويي تجربه مي‌كنند. پرسشنامه ‌ي مشكلات روانشناختي- زناشويي (PMPQ) اعتبار و روايي مناسبي داشت. همچنين درمان مبتني بر بازسازي عاطفي در تمام ابعاد مشكلات روان‌شناختي- زناشويي موثر بوده و منجر به كاهش مشكلات شده بود. نتيجه ‌گيري: درمانگران و پژوهشگران مي ‌توانند از پرسشنامه مشكلات روانشناختي-زناشويي (PMPQ) و درمان مبتني بر بازسازي عاطفي جهت بررسي و بهبود مشكلات زنان متقاضي طلاق با سابقه ازدواج زودهنگام استفاده كنند.