نقش هپسيدين در متابوليسم آهن و كاربردهاي باليني بالقوه ي آن

مروري بر متابوليسم طبيعي آهن عملكرد آهن عنصري حياتي است كه توسط همه ي سلول هاي بدن مورد استفاده قرار مي گيرد. همچنين آهن به عنوان يك عنصر كاربردي براي انتقال اكسيژن و خون سازي، يك عنصرِ ضروري براي واكنش هاي بي شمارِ آنزيمي و يك عنصر مهم در متابوليسمِ انرژي، سنتز DNA و پاسخ هاي ايمني سلولي شناخته مي شود. برخلاف اهميت آن، آهن با تشكيل گونه هاي فعال اكسيژن مي تواند باعث آسيب سلولي نيز گردد (واكنش فنتون)، بنابراين تنظيم غلظت آهن بدن بايد به دقت كنترل شود. :واكنش فنتونFe2+ + H2O2→Fe3+ + OH• + OH جايگاه بيشتر آهن تام بدن درون هم موجود است كه غالباً بصورت هموگلوبين در گلبول هاي قرمز و ميوگلوبين عضلات و به مقدار كمتر درون آنزيم هاي هموپروتئين هستند. در حيوانات سالم، 60 تا 70 درصد آهن تام بدن به شكل هموگلوبين وجود دارد. پيش رس هاي اريتروئيدي جايگاه اوليه ي بهره برداري از آهن مي باشند. از آنجا كه اين سلول ها سنتز هموگلوبين را برعهده دارند، بيشترين نياز به آهن را در مقايسه با بقيه ي سلول ها دارند. آهنِ ذخيره در ماكروفاژها و هپاتوسيت ها به شكل فريتين وجود دارد، 20 تا 30 درصد آهن تام از اين طريق در بافت هاي مختلف مانندِ كبد، طحال و مغز استخوان ذخيره مي شود. هموسيدرين (حاصل تخريب جزئي فريتين) حلاليت كمتري دارد و وقتي ذخائر آهن زياد هستند ممكن است از فريتين فراوان تر باشد. هپاتوسيت ها آهن را از پلاسما از طريق يك گيرنده ي غشايي (رسپتور ترانسفرين 1) دريافت مي كنند. هپاتوسيت ها نه تنها آهن را ذخيره مي كنند بلكه همچنين هپسيدين، ترانسفرين و ساير پروتئين هاي مهم در هوموستاز آهن را سنتز مي كنند. علاوه بر ذخيره آهن، ماكروفاژها نقش حياتي را در چرخه ي آهن كه بعنوان بخشي از پاكسازي طبيعي گلبول هاي قرمز رخ مي دهد، بر عهده دارند. از آنجا كه تنها مقدار كمي آهن از رژيم غذايي حاصل مي شود، چرخه آهن در ماكروفاژها تا حد زيادي مسئول حفظ غلظت مناسب آهن پلاسمايي مي باشد. همانند كبد، جذب آهن توسط پيش