پالينوستراتيگرافي و پالئواكولوژي سازند دليچاي در برش چينه‌شناسي يونجه‌زار، شمال خاور تهران، البرز مركزي

پالينومورف‌هاي متنوعي شامل ميوسپورها، سيست داينوفلاژله‌ها، پوسته داخلي فرامينيفرها، آكريتارك‌ها و اسپورهاي قارچ با حفظ‌شدگي بسيار خوب در نهشته‌هاي سازند دليچاي در برش چينه‌شناسي يونجه‌زار، شمال شرق تهران، البرز مركزي، وجود دارد. در پالينوفلوراي مورد مطالعه 40 گونه اسپور (متعلق به 29 جنس)، 18 گونه پولن (منتسب به 10 جنس) و 54 گونه داينوفلاژله (متعلق به 28 جنس) شناسايي شد. باتوجه به گسترش چينه‌شناسي شناخته ‌شده ميوسپورهاي Klukisporites variegatus, K. scaberis, Concavissimisporites verrucosus, C. pricei, Osmundacidites senectus and Striatella spp. سن ژوراسيك مياني براي اين رسوبات تعيين شد. يك پالينوزون تجمعي برپايه ميوسپورها Klukisporites variegatus-Araucariacites australis-Cerebropollenites macroverrucosus Assemblage Zone شناسايي شد. با مطالعه داينوسيست‌هاي شاخص، پالينوزون‌هاي Cribroperidinium crispum Total Range Biozone (باژوسين پسين)، Dichadogonyaulax sellwoodii Interval Biozone (باتونين-كالووين پيشين)، Ctenidodinum continuum Interval Biozone (كالووين پيشين– مياني) و Subzone a (باتونين پيشين– مياني) شناسايي شدند. همچنين داينوفلاژله‌هاي شاخصي مانند Cribroperidinium crispum, Meiourogonyaulax valensii, Carpatodinium predae, Ctenidodinium combazii و Compositosphaeridium polonicum نيز شناسايي شدند كه در مجموع داينوسيست‌ها و ميوسپورهاي فوق سن ژوراسيك مياني (باژوسين پسين – كالووين مياني) را براي سازند دليچاي تاييد مي‌نمايند. گياهان والد ميوسپورهاي موجود در رسوبات مورد مطالعه، به ترتيب فراواني، به سرخس‌ها (69%)، مخروطيان (15%) و پتريدواسپرموفيت‌ها (7%)، سيكادوفيتا (5%)، ليكوفيتا (2%) و ژينكوفيت‌ها و بريوفيتا (1%) تعلق دارند. با توجه به فراواني نسبي و تنوع ميوسپورهاي مربوط به سرخس‌ها (69% با 19 جنس)، مي‌توان نتيجه گرفت كه سرخس‌ها در تركيب پوشش گياهي اطراف محيط رسوبي نهشته‌هاي مورد مطالعه، فراوان‌تر از بقيه گياهان بودند كه حكايت از غلبه آب و هواي گرم تا نيمه‌گرم با رطوبت بالا در زمان تشكيل نهشته‌هاي مورد مطالعه مي‌نمايد. مطالعه اقليم ديرينه با استفاده از مدل اكوگروه‌هاي اسپورومورفي نشان از نسبت بالاي اسپورومورف‌هاي warmer/cooler و نسبت پايين اسپورومورف‌هاي drier/wetter دارد كه تاييدي ديگر بر آب و هوا يادشده است. حضور داينوفلاژله‌هاي شاخص آب‌هاي گرم تا معتدل مانند Gonyaulacysta centriconnata, G. jurassica, Nannoceratopsis pellucida, Tubotuberella apatela, Ctenidodinium continuum, Pareodinia halosa, P. ceratophora و موقعيت جغرافيايي ايران در نقشه‌هاي پالئوژئوگرافي در ژوراسيك مياني، نيز نشان‌دهنده چيرگي اين نوع آب و هوا است.