بررسي تغييرات مكاني و زماني پارامترهاي لرزه‌خيزي در امتداد سامانه گسلي درونه

سامانه گسلي درونه با بيش از 700 كيلومتر طول، پس از گسل اصلي زاگرس، به عنوان بزرگ‌ترين گسل ايران شناخته مي‌شود. در اين پژوهش، اين سامانه گسلي به 3 بخش اصلي تقسيم شده است زيرا سازوكار بخش‌هاي مختلف آن متفاوت است. بخش باختري داراي سازوكار امتدادلغز چپ‌بر با مؤلفه معكوس، بخش مياني امتدادلغز چپ‌بر و بخش خاوري با سازوكار معكوس گزارش شده است. در پژوهش حاضر، پارامترهاي لرزه‌خيزي و تغييرات زماني و مكاني آنها در امتداد اين سامانه گسلي با استفاده از داده‌هاي لرزه‌اي جمع‌آوري شده از سال 1980 تا 2023 ميلادي و بر اساس روش بيشينه تمايل مورد تجزيه و تحليل قرار مي ‌گيرد. در اين راستا تغييرات زماني پارامتر b دو افت قابل توجه را نشان مي‌دهد كه نشانگر دو زلزله نسبتا قوي تربت حيدريه در سال 2010 و زلزله فريمان در سال 2017 مي‌باشد. به‌رغم اين كه هنوز جامعه علمي قادر به پيش بيني دقيق زمين‌لرزه نشده است، اما با توجه به روش مورد مطالعه و با پايش وتحليل مستمر پارامترهاي مختلف زمين‌لرزه به ويژه پارامتر b، پيش‌يابي وقوع زمين‌لرزه‌هاي محتمل دور از انتظار نيست.