نقش واسطه‌گري جامعه‌پذيري و هويت‌سازماني بين رهبري معنوي و عملكرد كاركنان در سپاه پاسداران انقلاب اسلامي

پژوهش حاضر با هدف مطالعه نقش واسطه‌گري جامعه‌پذيري و هويت‌سازماني بين رهبري معنوي و عملكرد كاركنان در سپاه پاسداران انجام شده است. پژوهش از نظر هدف كاربردي و از حيث روش، توصيفي و پيمايشي است. جامعه آماري، كاركنان سپاه يكي از شهرستان‌هاي غرب كشور است كه تعداد 112 نفر نمونه آماري با روش نمونه‌گيري تصادفي ساده انتخاب و داده‌هاي ميداني از طريق پرسشنامه‌هاي استاندارد گردآوري شده است. تحليل داده‌ها و برازش الگوي مفهومي با داده‌هاي تجربي با روش معادلات ساختاري و نرم‌افزار PLS انجام گرديد. يافته‌ها نشان داد كه متغير رهبري معنوي 13.8 درصد تغييرات مربوط به عملكرد كاركنان را به‌طور مستقيم تبيين مي‌كند. همچنين، رهبري معنوي به‌طور غيرمستقيم و از طريق متغير ميانجي جامعه‌پذيري سازماني به ميزان 63 درصد و از طريق متغير ميانجي هويت‌سازماني به ميزان 29 درصد بر متغير عملكرد كاركنان تأثير مي‌گذارد. مجموع اثرات مستقيم و غيرمستقيم و با واسطه (اثر كل) رهبري معنوي بر جامعه‌پذيري سازماني و عملكرد كاركنان 0.77 و اثر كل رهبري معنوي بر هويت‌سازماني و عملكرد كاركنان 0.43 به دست آمد. مقدار آماره شمول واريانس (0.82=VAF) نيز نشان داد كه تأثير متغيرهاي ميانجي قوي و شدت تأثيرات غيرمستقيم زياد است. براساس تحليل يافته‌ها، تأثير غيرمستقيم رهبري معنوي بر عملكرد كاركنان سپاه از طريق متغيرهاي جامعه‌پذيري و هويت‌سازماني مورد تأييد قرار گرفت. همچنين، نتايج نشان داد كه رهبري معنوي بر جامعه‌پذيري و هويت‌سازماني كاركنان تأثير داشته و نيز جامعه‌پذيري سازماني و هويت‌سازماني بر عملكرد كاركنان تأثير معناداري دارد.