تبيين اثر ميانجي توانمندسازي در رابطه بين رهبري تحول‌‌آفرين و رضايتمندي شغلي كاركنان در شركت ايران‌‌ خودرو ديزل

هدف پژوهش حاضر تبيين اثر ميانجي توانمندسازي در رابطه بين رهبري تحول‌‌آفرين و رضايتمندي كاركنان در شركت ايران‌‌خودرو ديزل است. روش پژوهش كمي و از حيث هدف؛ كاربردي، از نظر ماهيت؛ توصيفي- پيمايشي و از نظر نحوه اجرا؛ از نوع همبستگي و تحليل مسير است. جامعه آماري شامل كليه سرپرستان خط توليد شركت ايران خودرو ديزل به تعداد 105 نفر است كه به دليل كم بودن حجم جامعه، تمامي اعضا به روش تمام شمار به‌‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه توانمندسازي (لاسچينگر و همكاران، 2001)، رهبري تحول‌‌آفرين (باس و آوليو، 2004) و رضايت شغلي (هاكمن و اولدهام، 1976) مي‌‌باشد. روايي آنها به روش صوري و محتوايي بررسي و تأييد شد و پايايي آنها نيز از طريق آلفاي كرونباخ (0.81) به دست آمد. داده‌‌ها در بخش توصيفي و استنباطي تحليل شدند. يافته‌‌ها نشان داد كه رهبري تحول‌‌آفرين بر توانمندسازي (ضريب تأثير 0.77)، توانمندسازي بر رضايت شغلي كاركنان (ضريب تأثير 0.67) و رهبري تحول‌‌آفرين بر رضايت شغلي كاركنان (ضريب تأثير 0.66) تأثير مثبت و معناداري دارد. اثر رهبري تحول‌‌آفرين بر توانمندسازي و رضايتمندي شغلي كاركنان نشان مي‌‌دهد كه مديران شركت ايران خودرو ديزل مي‌‌توانند ﺑـﺎ اﻃـﻼع از اﻫﻤﯿﺖ ﻫﺮ ﯾﮏ از متغيرهاي فوق، توجه به مبحث رهبري تحول‌‌آفرين، توانمندسازي و همچنين مؤلفه‌‌هاي آن‌‌ها،گام‌‌هاي مؤثرتري در راستاي بهبود رضايتمندي شغلي كاركنان برداشته و شرايط را براي بهبود كيفيت توليدات و افزايش رضايت مشتريان به نحو مطلوبي ايجاد نمايند..