كاوشي در سبك زندگي همسران شهدا جنگ تحميلي: يك مطالعه كيفي

هدف پژوهش حاضر بررسي كيفي ابعاد سبك‌زندگي همسران شهدا دوران 8 ساله دفاع مقدس بود. روش پژوهش حاضر كيفي با رويكرد پديدارشناختي بود. جامعه پژوهش حاضر، تمامي همسران شهدا شهر يزد بودند كه از اين ميان 17 نفر بر اساس شيوه نمونه گيري هدفمند انتخاب شدند. افرادي براي شركت در پژوهش انتخاب شدند كه بر اساس نمره برش در پرسشنامۀ سلامت‌ عمومي‌ گلدبرگ (1972) از سلامت بالايي برخوردار بودند. انتخاب حجم نمونه تا حد اشباع نظري در پژوهش‌هاي كيفي انجام شد. ابزار مورد استفاده در پژوهش مصاحبه نيمه ساختار يافته بود كه از اين طريق معيارها، ويژگي‌ها و مقوله‌هاي مرتبط با سبك زندگي سالم بر اساس نظر همسران شهدا استخراج گرديد. براي تحليل داده‌ها از شيوه تحليل مضمون به روش كلايزي استفاده شد. نتايج نشان داد سبك زندگي همسران شهدا داراي چهار بعد سلامت روان، روابط و مشاركت اجتماعي، گرايش معنوي و مديريت اخلاقي بود كه به دو دسته سبك زندگي متمركز به سلامت رواني اجتماعي (آينده‌نگري، استقلال، تعامل اجتماعي و ..) و سبك زندگي متمركز به گرايش معنوي اخلاقي ( عبادت و بندگي، ايمان به خدا، تعهد اخلاقي و ..) طبقه‌بندي شد. بر اساس يافته‌هاي پژوهش مي‌توان گفت الگوي خاصي از سبك زندگي كه توسط همسران شهدا استخراج شد، مي تواند به پيامدهاي مثبت روانشناختي در آن‌ها منجر شود.