تحليل انديشه پارادايمي تامس كوهن با تأكيد بر حقوق قراردادهاي ايران

توجه به نظام معنايي پارادايم در انديشه كوهن، و البته با نگاهي استعلايي، متمركز بر مباني نظري و با صبغۀ نظريۀ باري، روش فهمي زمينه‌مند از حقوق و گزاره‌هاي آن را نتيجه مي‌دهد. اين پژوهش، در ابتدا با ريشه‌يابي عناصرِ مؤلِفِ انديشۀ كوهن، اين روش يا انعكاسي از آن را در حقوق به‌كار بسته است. سپس در مقام مفهوم‌شناسي با تأمل در اختلافات انديشمندان در اصل معناي پارادايم، به اين نتيجه نائل آمده است كه منظور از پارادايم حقوقي، چارچوب ذهني يا ذهن تخته‌بند حقوقي نيست. همچنين صرفاً به معناي مباني معرفت‌شناسي، انسان‌شناسي، ارزش‌شناسي و روش‌شناسي حقوقدانان نيست كه ايشان بتوانند آنها را، اختياري، گزينش كنند؛ بلكه پارادايم حقوقي، چارچوب و فضاي معرفتي است كه واقعيتي نهفته، روح‌بخش، سيطره‌افكن، هويت‌بخش، تأثيرگذار و نظم‌ده دارد. در نهايت، و با ابتناي بر مفهوم اخير از پارادايم، تلاش شده است تا انديشه پارادايمي در حقوق مدني ايران و به‌ويژه، حقوق قراردادها دنبال شود. به‌نظر مي‌رسد ورود انگاره‌ها و گزاره‌هاي نامتجانس پارادايم مدرنيته غربي، يك شيفت پارادايمي ناقص در حقوق مدني، خاصه قراردادها به‌وجود آورده است كه از سلطه دو پارادايم موازي (رقيب و نامتجانس) حكايت دارد.