تأملي بر مفهوم «منافع عدالت» در وضعيت افغانستان

اصطلاح «منافع عدالت» كه در قسمت «ج» بندهاي 1 و 2 مادۀ 53 اساسنامۀ رم به‏كار رفته است، از جمله مناقشه‏برانگيزترين ابهامات اساسنامۀ رم است كه به عقيدۀ برخي بايد به‏صورت موسع تفسير شود و حوزه‏هايي مثل منافع صلح و عفو و غيره را در بربگيرد و در مقابل، برخي نيز معتقد به تفسير محدود و تنها در قالب معيارهاي مندرج در مادۀ 53 هستند. با توجه به اينكه شدت جرائم ارتكابي در افغانستان توسط طرفين درگير داراي ماهيت بالا و در مقياس وسيعي است كه آثار كوتاه و بلندمدتي بر قربانيان داشته است، دادستان ديوان بين‏المللي كيفري درخواست شروع تحقيقات را در خصوص جرائم ارتكابي در افغانستان كرد، اما شعبۀ مقدماتي با استناد به منافع عدالت اين درخواست را رد كرد. متعاقباً شعبۀ تجديدنظر با رد استدلالات شعبۀ مقدماتي، مجوز شروع تحقيقات را به دادستان اعطا نكرد. در اين نوشتار بر آنيم كه ضمن تعريف و توصيف مختصر منافع عدالت مندرج در مادۀ 53 اساسنامۀ رم، وضعيت افغانستان را با توجه به معيارهاي قسمت «ج» بندهاي 1 و 2 مادۀ 53 و همچنين معيارهاي مدنظر شعبۀ مقدماتي تحليل و بررسي كنيم.