تحليل گفتمان كيفر در عصر پهلوي

عصر پهلوي، عصر تثبيت مدرنيسم كيفري است. حكومت پهلوي در اين دوره، اعتبار احكام شرعي را به طور حداقلي مي پذيرد، ولي آن چه كه مشهود است، اين است كه حكومت بعد از تثبيت پايه‌هاي قدرت خويش اقدام به زدودن اعتبار احكام شرعي از متن قوانين كيفري كرد. گفتمان «مدرنيسم كيفري» در اين عصر با طرد محورهاي گفتماني «كيفر شرعي» در پي مستحكم نمودن جاي پاي خود در متن تحولات كيفر در اين دوره است. ورود آموزه‌هاي مدرن فلسفي و حقوق كيفري، تأثير از دستاودرهاي نوين جرم شناسي و نظام حقوقي كشور فرانسه و نقش گفتمان «كيفر سلطنتي» در تثبيت قدرت و پايه-هاي حكومت پهلوي را مي‌توان از مهم‌ترين عوامل مؤثر بر تحولات كيفر در اين عصر دانست. پرسش‌هاي مطرح در خصوص مجازات‌هاي اين عصر اين است كه اولا چه گفتمان‌هايي در متن تحولات كيفر اين عصر حاضر بوده‌اند و ثانيا عوامل موثر و نقش اين عوامل در قدرت يافتن اين گفتمان‌ها به چه ميزان بوده است. مسئله اصلي پژوهش، تبيين نقش و تأثير گفتمان‌هاي حاضر در متن تحولات كيفر در عصر پهلوي است. پژوهشگر در اين مقاله با بهره جستن از روش تحقيق كيفي «روش عملياتي تحليل گفتمان (پدام)» به تحليل گفتماني كيفر در عصر پهلوي مي‌پردازد.