نگرش نظام‌مند به قانون اساسي مبتني بر الگوهاي انسجام متن

در تفسير قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران به عنوان يك قانون اساسي نوشته مبتني بر رويكرد منشأگرايي، متن درجه اول اهميت را براي فهم دارد و از همين روي مي‌توان از ابزارهاي زبان‌شناسي بهره جست. يكي از اين ابزارها، انسجام متن است. براي سنجش و ايجاد انسجام متن الگوهاي متعددي بيان شده است كه از برخي از آن‌ها مي‌توان در تفسير قانون اساسي بهره برد. پژوهش حاضر با روش توصيفي-تحليلي درصدد پاسخ به اين سؤال است كه نگرش نظام‌مند به قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران مبتني بر الگوهاي انسجام متن چگونه است؟ و به همين منظور با ادعاي طرح روش تفسيري جديد، نحوه كاربست الگوها انسجام متن در تفسير قانون اساسي در سه سطح واژگان يا عبارات، اصول و موضوع‌ها را به عنوان يافته پژوهش ارائه مي‌دهد؛ به اين صورت كه در سطح واژگان يا عبارات ابزارهاي ارجاع، جايگزيني، حذف و بازآيي، در سطح اصول با نگرش به كل اصل به‌مثابه يك نظام، ابزار انسجام ربطي و در همين سطح با نگرش به كل قانون اساسي (اصول ديگر)، مدل كينچ و ون‌ديك يا ساختار بلاغي و در سطح موضوعات، روش تحليل موضوع بنياد را مناسب‌ترين ابزار براي تفسير قانون اساسي مبتني بر الگوهاي انسجام متن مي‌داند.