مدل شايستگي‌هاي نيروي انساني در مراقبت بهداشتي 4.0

زمينه و هدف: بروز صنعت نسل ۴ در دنيا و به‌ويژه در بخش مراقبت‌هاي بهداشتي، تحولات زيادي ايجاد كرده است. براي اجراي صحيح اين تحول، نيروي انساني بايد شايستگي‌هاي لازم را داشته باشد. اهميت اين موضوع در بخش مراقبت‌هاي بهداشتي، به‌دليل تعاملات انساني، بيشتر است. پژوهش‌هاي قبلي به اين بحث در حوزه مراقبت‌هاي بهداشتي توجه زيادي نكرده و مدلي از اين شايستگي‌ها در بخش مراقبت‌هاي بهداشتي ارائه نداده‌اند. شناسايي اين شايستگي‌ها و ارائه مدل روابط بين آن‌ها، لازمه تحول در بخش مراقبت‌هاي بهداشتي كشور است. پژوهش حاضر، به‌منظور پوشش اين خلأ پژوهشي اجرا شده است. روش: اين پژوهش طي دو مرحله اجرا شده است. در مرحله نخست، به‌منظور شناسايي شايستگي‌ها، از مصاحبه‌هاي نيمه‌ساختاريافته با خبرگان استفاده شده است. شيوه نمونه‌گيري در اين مرحله، قضاوتي و گلوله برفي و حجم نمونه ۱۵ نفر بوده است. براي تحليل مصاحبه‌ها، از تحليل تماتيك استفاده شده است. در مرحله دوم، به‌منظور ارائه مدل، از روش مدل‌سازي ساختاري تفسيري فراگير فازي استفاده شده است. ابزار گردآوري داده‌هاي مرحله دوم، پرسش‌نامه محقق‌ساخته، شيوه نمونه‌گيري، قضاوتي و گلوله برفي و حجم نمونه ۱۰ نفر بوده است. يافته‌ها: بر اساس نتايج، ۳۰ شايستگي شناسايي شد كه در قالب ۷ دسته كلي قرار گرفت. از ميان شايستگي‌ها، شايستگي‌هاي «توان ادراكي عالي» و «امكان بهره‌گيري از حواس چندگانه» در مقاله‌هاي بررسي‌شده مشاهده نشد. مدل ساختاري تفسيري نشان داد كه ويژگي‌هاي شخصيتي، مهم‌ترين و بنيادي‌ترين شايستگي است و پس از آن، شايستگي‌هاي مهارت تحليلي، مهارت تحليلي و مهارت فناورانه مهم‌ترند. نتيجه‌گيري: از آنجا كه شخصيت افراد در دوران كودكي شكل مي‌گيرد، لازم است فرايندهاي جذب بر اساس شايستگي‌هاي موجود، به‌ويژه شايستگي‌هاي شخصيتي بازنگري شود. يكي از ابزارهاي مهم هر سازمان، ظرفيت سيستم‌هاي آموزش ضمن خدمت است كه از آن براي تقويت ساير شايستگي‌ها بهره مي‌برد. در اغلب سازمان‌ها اثربخشي اين آموزش‌ها كم شده است. بازنگري سيستم آموزش كاركنان، بر فرايند ايجاد انگيزه، آموزش گروهي و پيگيري‌هاي مستمر مبتني است.