بررسي تمايل به رفتار اشتراك دانش و اشتياق شغلي كاركنان از طريق رهبري متنوع‌گرا در شرايط كرونايي (مورد مطالعه: دانشگاه علوم پزشكي مازندران)

زمينه و هدف: اين پژوهش با هدف ارزيابي تأثير رهبري متنوع‌گرا بر رفتار اشتراك دانش و اشتياق شغلي كاركنان با تبيين نقش ميانجي ارتباطات شفاف و ارضاي نياز دروني (نظريه خودتعيين‌گري) اجرا شده است. پژوهش حاضر يكي از پژوهش‌هاي تجربي است كه كاربرد تئوري خودتعييني را در شرايط بحراني كوويد 19 نشان مي‌دهد. روش: اين پژوهش بر اساس معيار هدف، در گروه پژوهش‌هاي كاربردي و بر اساس استراتژي پژوهش، هم‌بستگي از نوع پيمايشي است. جامعه آماري اين پژوهش، كاركنان دانشگاه علوم پزشكي مازندران است. حجم نمونه با استفاده از نرم‌افزار سمپل پاور 220 نفر به‌دست آمد. شيوه نمونه‌گيري، تصادفي ساده بود. تجزيه‌وتحليل داده‌هاي به‌دست‌آمده با اسـتفاده از روش معـادلات سـاختاري، از طريق نرم‌افزار ايموس انجام شد. يافته‌ها: با توجه به يافته‌هاي اين پژوهش، نقش متغيرهاي «ارتباطات شفاف و ارضاي نياز دروني» ميانجي، در تأثير رهبري تنوع‌گرا بر اشتياق شغلي و اشتراك دانش، جزئي است. نتيجه‏گيري: براي درك اثربخشي ارتباطات بحراني دروني و رفتارهاي رهبري و افزايش نتايج و خروجي كاركنان، بايد نيازهاي اساسي روان‌شناختي آن‌ها در نظر گرفته شود، تا حدي كه احساس كنند در شغل خود شايستگي دارند، بر محدوده شغلي خود كنترل دارند و با ساير همكاران در محل كار، ارتباط مؤثر برقرار مي‌كنند.