طراحي چارچوب تصميم‌گيري اشتغال پل با رويكرد فراتركيب

زمينه و هدف: با توجه به افزايش سن و روند سال‌خوردگي جمعيت، بهبود اميد به زندگي، كاهش‌ زادوولدها و وضعيت اقتصادي و اجتماعي جامعه، تمايل كاركنان بازنشسته به بازگشت به بازار كار افزايش يافته و ضروري است تا به شرايط و انتظارات اين گروه كاري در جامعه پرداخته شود. اشتغال به كار پس از بازنشستگي از مشاغل عادي تمام‌وقت و قبل از خروج كامل از فعاليت‌هاي درآمدزا، اشتغال پل شناخته مي‌شود. اين پژوهش با هدف بررسي عوامل مؤثر بر انتخاب اشتغال پل و همچنين ارائه الگوي تصميم به اشتغال پل اجرا شده است. روش: اين پژوهش از نوع كيفي، توسعه‌اي، تفسيري و استقرايي است كه با رويكرد فراتركيب و روش تحليل محتواي كيفي اجرا شده است. منابع اطلاعات استفاده‌شده در پژوهش را مقاله‌هاي منتشر شده در پايگاه‌هاي داده‌اي الزوير و تامسون روترز تشكيل مي‌دهد. بعد از گردآوري مقاله‌هاي منتشر شده از دو پايگاه اطلاعاتي بر اساس شاخص مدنظر پژوهشگران، مقاله‌هاي منتخب براي بررسي انتخاب شد. يافته‌ها: پس از بررسي و تركيب نتايج مطالعات منتخب مرور شده، سه دسته عوامل شخصي (سطح خرد)، سازماني (سطح متوسط) و زمينه‌اي (سطح كلان)، به‌عنوان عوامل مؤثر بر اشتغال پل شناخته شد. هر يك از عوامل مطرح شده خود ابعاد ديگري دارد. اين عوامل در كنار متغيرهاي ديگري همچون نگرش سازماني، كاركردهاي آشكار و پنهان كار و... چارچوب تصميم‌گيري اشتغال پل را مي‌سازند. نتيجه‌گيري: اين چارچوب مي‌تواند مبنايي براي برنامه‌ريزي سازمان‌ها باشد تا به‌طور مجدد از تجربه‌ها، دانش، تخصص و مهارت‌هاي بازنشستگان در مشاغل حرفه‌اي و غيرحرفه‌اي استفاده شود. گفتني است كه پيش‌نياز پياده‌سازي صحيح اشتغال پل در سازمان‌هاي دولتي و غيردولتي كشور، تدوين و اجراي سياست‌ها و استراتژي منابع انساني متناسب با آن است.