شفا بخشي نيم خورده مومن؛ در ترازي نقد و تحليل

زمينه و هدف: روايات معصومين (عليهم‌السلام) همواره به‌عنوان يكي از برجسته‌ترين منابع استنباط احكام مورد توجه قرار گرفته است. در تقسيم‌بندي موضوعي روايات، دسته‌اي از آن‌ها متضمن مسائلي پيرامون تغذيه، بيماري‌ها، دارو و درمان آن‌ها مي‌باشند. در اين بين چندين روايت با مضمون شفابخش بودن نيم‌خورده مؤمن وارد شده است. با عنايت به اينكه اهتمام تام شريعت به مسئله بهداشت و سلامت امري بديهي و قطعي مي‌باشد، نوشتار حاضر در صدد برآمده تا به بررسي مفاد روايات مزبور پرداخته و آن‌ها را در سنجه ارزيابي دقيق طبق موازين رجالي و دلالي قرار دهد. مواد و روش‌ها: اين مقاله با روش توصيفي - تحليلي و با مراجعه به منابع كتابخانه‌اي نگاشته شده است.نتيجه‌گيري: روايات واردشده در مورد شفابخش بودن نيم‌خورده مؤمن به آن‌گونه‌ از تناول انصراف دارند كه با رعايت نكات و مسائل كامل بهداشتي و به دور از هرگونه بيماري و مرض احتمالي انجام شود.