بررسي ديناميكي رابطه توفندهاي اقيانوس اطلس در سال‌هاي 2017 تا 2019 و مسير توفان اطلس با استفاده از رهيافت انرژي

توفندهاي اقيانوس اطلس با تشديد فعاليت خود به‌عنوان چرخندهاي برون‌حاره‌اي، نوسان اطلس شمالي (NAO) و مسير توفان اطلس را تحت تأثير قرار مي‌دهند. هدف اين پژوهش، مطالعه آماري-ديناميكي رابطه توفندهاي اقيانوس اطلس و مسير توفان اطلس با استفاده از رهيافت انرژي و شاخص NAO است. بدين منظور، ابتدا ضريب همبستگي ميان شاخص‌هاي NAO و انرژي انباشته چرخند (ACE) در ژوئيه تا اكتبر سال‌هاي 2019-2017 محاسبه شد. سپس با استفاده از داده‌هاي بازتحليل JRA-55، ميانگين انرژي جنبشي پيچكي (EKE) و جملات مهم آن براي سپتامبر سال‌هاي فوق محاسبه و ارزيابي شد.نتايج نشان مي‌دهد توفندهايي كه محدود به نواحي حاره هستند، همبستگي بزرگ‌تر (حدود 95%) و تقريباً ثابتي با NAO دارند، ولي توفندهاي داراي مرحله گذار برون‌حاره‌اي از همبستگي كمتري برخوردارند. به‌علاوه، اگرچه تعداد توفندها در دوره 2019-1995 در فاز مثبت NAO حدود 7% بيشتر از فاز منفي آن است، اما تعداد روزهاي استقرار فاز منفي NAO در زمان فعاليت توفندها اندكي بيشتر از فاز مثبت مي‌باشد. همچنين توفندهايي كه فعاليت آن‌ها در فاز مثبت است تا سواحل شرقي آمريكا كشيده شده و در آنجا تقويت مي‌شوند، حال آنكه توفندهايي كه فعاليت آن‌ها هم‌زمان با فاز منفي است، در درياي سارگاسو (غرب اطلس) و ناحيه كيپ‌ورد (غرب آفريقا) رخ مي‌دهند. نكته قابل ذكر ديگر آنكه جملات تبديل كژفشار و واگرايي شار آزمينگرد ژئوپتانسيل مهم‌ترين جملات EKE در تقويت مسير توفان اطلس در گذار برون‌حاره‌اي توفندها هستند و تقويت توفند قوي دورين تا سواحل كانادا و هم‌زماني رخداد آن با فاز مثبت NAO، موجب تقويت شديد مسير توفان اطلس شده است.